Φανταστείτε ένα τροπικό δάσος και πιθανότατα θα ”δείτε” ένα πράγμα: έναν πυκνό, υγρό, απίστευτα ψηλό πράσινο τοίχο που επαναλαμβάνεται από τον Αμαζόνιο μέχρι το Κονγκό και το Βόρνεο.
Μια νέα, μαζική δορυφορική μελέτη δείχνει ότι η εικόνα είναι λανθασμένη με έναν επιστημονικά σημαντικό τρόπο. Τα δάση σε διαφορετικές ηπείρους δεν φαίνονται απλώς διαφορετικά. Αντιδρούν επίσης στη ζέστη, την ξηρασία και τις συνθήκες του εδάφους με εντελώς διαφορετικούς τρόπους.
Αυτό σημαίνει ότι οι κλιματικοί κανόνες που διέπουν ένα δάσος του Αμαζονίου δεν ισχύουν απαραίτητα για δάση μερικές χιλιάδες μίλια μακριά στην Αφρική ή τη Νοτιοανατολική Ασία.
Η έρευνα προέρχεται από μια ομάδα που συνδέεται με τοSmithsonian Tropical Research Institute, το University of Maryland, NASA, και το Universidade Federal dos Vales do Jequitinhonha e Mucuri.
Εκατομμύρια μετρήσεις από το διάστημα
Η ομάδα συγκέντρωσε 16 εκατομμύρια εκτιμήσεις δορυφόρων για την υπέργεια βιομάζα. Η αποστολή GEDI της NASA συνέλεξε τις εκτιμήσεις το 2020, εκτοξεύοντας παλμούς λέιζερ σε δασικές εκτάσεις για να χαρτογραφήσει την τρισδιάστατη δομή τους από την τροχιά.
Το σύνολο δεδομένων κάλυπτε τον Αμαζόνιο, τη λεκάνη του Κονγκό και τη Νοτιοανατολική Ασία. Έδωσε στους ερευνητές κάτι που καμία επίγεια έρευνα δεν θα μπορούσε να συγκριθεί: μια πραγματικά παγκόσμια σύγκριση του πώς οι περιβαλλοντικές συνθήκες διαμορφώνουν την αποθήκευση άνθρακα στα δάση.
«Αυτή η μελέτη δείχνει οριστικά ότι τα τροπικά δάση σε διαφορετικές ηπείρους αντιδρούν διαφορετικά στο κλίμα», δήλωσε η Helene Muller-Landau. «Αυτό συνάδει με την ιδέα ότι τα πολύ διαφορετικά ιστορικά κλίματα και οι εξελικτικές τροχιές στην Αφρική, την Ασία και την Αμερική έχουν διαχρονική κληρονομιά στον τρόπο με τον οποίο η δασική βιομάζα ποικίλλει ανάλογα με το κλίμα».
«Η διαστημική αποστολή LIDAR GEDI, η οποία χρησιμοποιεί παλμούς λέιζερ για τη μέτρηση της τρισδιάστατης δομής των δασών, κατέστησε δυνατή τη σύνδεση των μετρήσεων της υπέργειας δασικής βιομάζας με το κλίμα, τα εδάφη και την τοπογραφία», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Matheus Nunes.
Τα δάση ακολουθούν τους δικούς τους κανόνες
Δεν ταιριάζουν όλα τα τροπικά δάση στην εικόνα της καρτ ποστάλ. Τα δέντρα με ελαφρύ ξύλο, όπως η μπάλσα, συγκρατούν πολύ λιγότερο άνθρακα από τα πυκνά σκληρά ξύλα όπως το τριανταφυλλόξυλο ή ο έβενος, ακόμη και όταν βρίσκονται δίπλα-δίπλα στην ίδια κλιματική ζώνη.
Ορισμένα τροπικά δάση είναι γεμάτα με πανύψηλα δέντρα, ενώ άλλα αποτελούνται εξ ολοκλήρου από πολύ μικρότερα δέντρα. Το πού φυτρώνει εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εδαφικές συνθήκες και το ανάγλυφο του εδάφους. Το έδαφος μπορεί να είναι επίπεδο ή ορεινό, ξερό ή πλημμυρισμένο από νερό.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι πανομοιότυπες κλιματικές μεταβολές παρήγαγαν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα βιομάζας ανάλογα με την ήπειρο και τις συνθήκες που περιβάλλουν κάθε δάσος.
«Η μελέτη υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν τα γεγονότα σε μια γεωλογική χρονική κλίμακα, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στο τοπίο και του κλίματος, που έχουν διαμορφώσει το υπάρχον τροπικό δάσος», δήλωσε ο Carlos Jaramillo.
«Δεν αρκεί να έχουμε παγκόσμιες αναλύσεις που να δείχνουν πώς το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένου του κλίματος, επηρεάζει τη δομή της βλάστησης, καθώς αυτές οι επιπτώσεις είναι πολύ ετερογενείς και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το τοπικό πλαίσιο», πρόσθεσε ο Nunes.
«Επομένως, χρειαζόμαστε τοπική ανάλυση και τοπικούς εμπειρογνώμονες που γνωρίζουν καλά το τοπίο για να κάνουμε καλύτερες προβλέψεις για τις επιπτώσεις του κλίματος στα τροπικά δάση».
Οι ήπειροι ακολουθούν διαφορετικούς κλιματικούς κανόνες
Γενικά, οι θερμότερες περιοχές αποθήκευαν λιγότερη βιομάζα, αλλά το μέγεθος αυτής της μείωσης διέφερε δραματικά ανά περιοχή.
Τα δάση της λεκάνης του Κονγκό ήταν τα πιο ευαίσθητα στη θερμοκρασία από τα τρία. Τα δάση του Αμαζονίου βρίσκονταν κάπου στη μέση, ενώ τα δάση της Νοτιοανατολικής Ασίας ανταποκρίθηκαν ελάχιστα στις μεταβολές της θερμοκρασίας.
Για το νερό ίσχυε το αντίθετο. Τα δάση της Νοτιοανατολικής Ασίας ήταν μακράν τα πιο ευαίσθητα στην ξηρασία, με τη βιομάζα να μειώνεται απότομα καθώς οι περιοχές γίνονταν πιο ξηρές.
Τα δάση του Αμαζονίου συμπεριφέρθηκαν διαφορετικά, με τη βιομάζα να κορυφώνεται σε ενδιάμεσα επίπεδα ξηρασίας αντί να μειώνεται σταθερά καθώς οι συνθήκες γίνονταν ξηρότερες. Εν τω μεταξύ, τα αφρικανικά δάση δεν έδειξαν σχεδόν καμία αντίδραση στην ξηρασία.
Το έδαφος και το ανάγλυφο πρόσθεσαν ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας.
Στα ψηλότερα δάση της Γης, όπου τα δέντρα εκτείνονται πέραν των 70 μέτρων, η ξηρασία και η ζέστη δεν προκάλεσαν τις μεγαλύτερες απώλειες βιομάζας. Αντίθετα, καταιγίδες, κεραυνοί και ριπές ανέμου έριξαν γιγάντια δέντρα στο έδαφος.
Γιατί οι προηγούμενες μελέτες διαφωνούσαν
Τα ευρήματα βοηθούν στην επίλυση μιας συζήτησης που σιγοβράζει στην οικολογία των δασών εδώ και χρόνια. Προηγούμενες μελέτες φάνηκαν να αντικρούουν η μία την άλλη σχετικά με το πώς το κλίμα διαμορφώνει τη βιομάζα.
Αντί να αντικατοπτρίζουν ελαττωματικές μεθόδους, υποστηρίζουν οι ερευνητές, μεγάλο μέρος αυτής της διαφωνίας αποκάλυψε κάτι πραγματικό: τα δάση σε διαφορετικές ηπείρους λειτουργούν με διαφορετικούς κανόνες.
«Η Αφρική έχει μια πιο ξηρή ιστορία, η Νοτιοανατολική Ασία έχει μια πιο υγρή ιστορία, και αυτές οι ιστορίες έχουν διαμορφώσει ποια είδη υπάρχουν και πώς αντιδρούν στο κλίμα», δήλωσε ο Muller-Landau.
«Έτσι, το γεγονός ότι τα δάση φαίνονται διαφορετικά με συναρπαστικούς τρόπους μεταξύ Αφρικής, Αμερικής και Ασίας δεν είναι απλώς μια περιέργεια – είναι θεμελιώδες για την κατανόηση των δασών».
«Νέα δίκτυα δασικών οικοπέδων, όπως το δίκτυο GEO-TREES, τα οποία χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους για τη μέτρηση του δασικού άνθρακα σε διαφορετικές τοποθεσίες, θα είναι σημαντικά καθώς συνεχίζουμε να επαληθεύουμε τις εκτιμήσεις άνθρακα από δορυφόρους», κατέληξε.
Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature.
Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover
Ειδήσεις υγείας σήμερα
ECDC: Σε ποιες θάλασσες είναι πιθανό να εμφανιστεί το βακτήριο Vibrio
Παγκόσμιος άτλαντας ανακάλυψε 55.000 ιούς RNA σε 100 πόλεις
Αλτσχάιμερ: Αναζητούν στο έντερο τον τρόπο να μειώσουν τον κίνδυνο [μελέτη]
