Η Θεσπρωτία χρειάζεται ανθρώπους με όραμα, τόλμη και ουσιαστικό πολιτικό λόγο.
Η παρέμβαση του Σωτήρη Γιάκη για το ΞΕΝΙΑ και το Πανεπιστήμιο δεν είναι μία ακόμη πολιτική δήλωση. Είναι μια κραυγή ευθύνης για το μέλλον της Ηγουμενίτσας και της Θεσπρωτίας.
Σε μια εποχή όπου η πολιτική στην περιφέρεια συχνά εγκλωβίζεται σε δημόσιες σχέσεις, φωτογραφίες, τυπικές ανακοινώσεις και διαχείριση της επικαιρότητας, υπάρχουν κάποιες παρεμβάσεις που ξεχωρίζουν γιατί αγγίζουν την ουσία.
Η δημόσια τοποθέτηση του Σωτήρη Γιάκη με αφορμή την επιστροφή του ιστορικού ΞΕΝΙΑ στον τουρισμό και την παράλληλη απουσία ουσιαστικής διεκδίκησης για την πανεπιστημιακή παρουσία στην Ηγουμενίτσα, αποτελεί μία από αυτές τις σπάνιες παρεμβάσεις.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα άρθρο.
Πρόκειται για μια πολιτική τοποθέτηση με αναπτυξιακό βάθος, κοινωνική ευαισθησία και ξεκάθαρη στρατηγική σκέψη.
Το κεντρικό ερώτημα που θέτει είναι βαθιά πολιτικό και βαθιά ουσιαστικό
Το ΞΕΝΙΑ επιστρέφει στον τουρισμό.
Και πολύ σωστά επιστρέφει.
Η αξιοποίηση ενός τόσο ιστορικού και εμβληματικού ακινήτου μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης, τουριστικής αναβάθμισης και οικονομικής δραστηριότητας για ολόκληρη την περιοχή.
Όμως ο Σωτήρης Γιάκης θέτει ένα ερώτημα που κανείς μέχρι σήμερα δεν τόλμησε να βάλει στο τραπέζι με τέτοια καθαρότητα:
“Το Πανεπιστήμιο ποιος θα το επιστρέψει στην Ηγουμενίτσα;”
Και μέσα σε μία μόνο φράση, αποτυπώνεται όλο το πρόβλημα της Θεσπρωτίας των τελευταίων ετών.
Μια περιοχή με τεράστιες δυνατότητες.
Ένα λιμάνι στρατηγικής σημασίας.
Μια πύλη της Ελλάδας προς την Ευρώπη.
Ένας τόπος με γεωπολιτική, τουριστική και εμπορική αξία.
Και όμως…
Χρόνια τώρα, αντί να ενισχύεται, βλέπει σταδιακά να χάνει δομές, ευκαιρίες, προοπτικές και κυρίως τη νέα γενιά της.
Ο λόγος του Σωτήρη Γιάκη ξεχωρίζει γιατί μιλά με πραγματικούς όρους ανάπτυξης
Το πιο σημαντικό στοιχείο της παρέμβασής του είναι ότι αντιμετωπίζει το Πανεπιστήμιο όχι ως ένα “κτίριο” ή μια “υπηρεσία”, αλλά ως πυλώνα ζωής και προοπτικής για ολόκληρη την κοινωνία.
Γιατί ένα Πανεπιστήμιο σημαίνει:
νέοι άνθρωποι στην πόλη,
οικονομική δραστηριότητα,
διασύνδεση με την καινοτομία,
πολιτιστική ανάπτυξη,
νέες θέσεις εργασίας,
ενίσχυση της τοπικής αγοράς,
συγκράτηση πληθυσμού,
σύνδεση της περιφέρειας με το μέλλον.
Αυτό δείχνει άνθρωπο που κατανοεί πραγματικά πώς αναπτύσσεται ένας τόπος.
Όχι με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Όχι με δημόσιες σχέσεις.
Όχι με πολιτική επιβίωσης.
Αλλά με στρατηγική σκέψη, διεκδίκηση και σχέδιο.
Η Θεσπρωτία έχει ανάγκη από ανθρώπους που να μπορούν να σταθούν απέναντι στο κέντρο εξουσίας
Τα τελευταία χρόνια, οι πολίτες της Θεσπρωτίας νιώθουν ολοένα και περισσότερο ότι ο νομός χάνει τη φωνή του.
Ότι απουσιάζει η ισχυρή πολιτική πίεση.
Ότι λείπει η ουσιαστική διεκδίκηση.
Ότι η περιοχή συχνά αντιμετωπίζεται ως δεδομένη.
Και εδώ ακριβώς είναι που η συγκεκριμένη παρέμβαση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία.
Γιατί ο Σωτήρης Γιάκης δεν επιλέγει τον εύκολο δρόμο της σιωπής.
Δεν περιορίζεται σε γενικόλογες τοποθετήσεις.
Δεν φοβάται να αγγίξει ζητήματα που εκθέτουν πολιτικές ανεπάρκειες και λάθος επιλογές προηγούμενων ετών.
Αντιθέτως, επιλέγει να αναδείξει το πραγματικό διακύβευμα:
Ποιο είναι τελικά το όραμα για την Ηγουμενίτσα και τη Θεσπρωτία;
Θα είναι απλώς ένας διαμετακομιστικός κόμβος;
Ή θα εξελιχθεί σε σύγχρονο αναπτυξιακό κέντρο με εκπαίδευση, τουρισμό, επιχειρηματικότητα και καινοτομία;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που βάζουν οι σοβαρές πολιτικές προσωπικότητες.
Η πολιτική χρειάζεται ξανά ανθρώπους με καθαρό λόγο και αληθινή αγωνία για τον τόπο
Σε μια εποχή απόλυτης πολιτικής κόπωσης, οι πολίτες μπορούν πλέον εύκολα να ξεχωρίσουν ποιος μιλά από πραγματικό ενδιαφέρον και ποιος λειτουργεί απλώς διεκπεραιωτικά.
Η παρέμβαση του Σωτήρη Γιάκη έχει κάτι που σπανίζει:
Αυθεντικότητα.
Δεν γράφτηκε για να “παίξει” μία ημέρα στην επικαιρότητα.
Δεν γράφτηκε για προσωπική προβολή.
Δεν γράφτηκε για να χαϊδέψει αυτιά.
Γράφτηκε γιατί εκφράζει μια βαθύτερη αγωνία για το πού πηγαίνει αυτός ο τόπος.
Και αυτή ακριβώς η αυθεντικότητα είναι που κάνει ολοένα και περισσότερους πολίτες να βλέπουν στο πρόσωπό του μια σοβαρή πολιτική προοπτική για τη Θεσπρωτία.
Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να ακούσει προσεκτικά τα μηνύματα της κοινωνίας
Οι εποχές έχουν αλλάξει.
Οι πολίτες δεν αρκούνται πλέον σε κομματικές ισορροπίες και μηχανισμούς.
Αναζητούν πρόσωπα με:
ουσιαστικό λόγο,
αναπτυξιακή αντίληψη,
δυνατότητα εκπροσώπησης,
πολιτικό θάρρος,
επαφή με την κοινωνία,
καθαρό όραμα για τον τόπο.
Και όταν εμφανίζονται άνθρωποι που μπορούν να εκφράσουν αυτή τη νέα ανάγκη της κοινωνίας, τα κόμματα οφείλουν να το αντιληφθούν εγκαίρως.
Γιατί η Θεσπρωτία δεν αντέχει άλλη στασιμότητα.
Δεν αντέχει άλλη πολιτική διαχείριση χαμηλών προσδοκιών.
Δεν αντέχει άλλη απουσία διεκδίκησης.
Χρειάζεται νέα δυναμική.
Νέα φωνή.
Νέα πολιτική σοβαρότητα.
Και η συγκεκριμένη παρέμβαση του Σωτήρη Γιάκη αποδεικνύει ότι διαθέτει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που μπορεί να αναζητά σήμερα η κοινωνία της Θεσπρωτίας για την επόμενη ημέρα.
Ολόκληρο το άρθρο του Σωτήρη Γιάκη
«Το Ξενία επιστρέφει στον τουρισμό. Το Πανεπιστήμιο ποιος το επιστρέφει στην Ηγουμενίτσα;»
Το ιστορικό ΞΕΝΙΑ της Ηγουμενίτσας επιστρέφει επιτέλους στον φυσικό του ρόλο: την τουριστική ανάπτυξη της πόλης και της Θεσπρωτίας. Πρόκειται για μια θετική εξέλιξη που μπορεί να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης, εξωστρέφειας και νέων επενδύσεων.
Όμως την ίδια στιγμή, η Ηγουμενίτσα συνεχίζει να μετρά μία τεράστια απώλεια: την αποδυνάμωση της πανεπιστημιακής παρουσίας στην περιοχή.
Το Πανεπιστήμιο δεν ήταν απλώς ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ήταν ζωντανό κύτταρο ανάπτυξης, οικονομικής δραστηριότητας και πολιτισμού. Έφερνε νέους ανθρώπους στην πόλη, δημιουργούσε κίνηση στην αγορά, έδινε προοπτική και κρατούσε ζωντανή την ελπίδα ότι η Ηγουμενίτσα μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό περιφερειακό κέντρο.
Σήμερα, δυστυχώς, η Θεσπρωτία κινδυνεύει να μετατραπεί αποκλειστικά σε πέρασμα και όχι σε τόπο δημιουργίας και προοπτικής.
Η ανάπτυξη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στον τουρισμό ή μόνο στο λιμάνι. Χρειάζεται πολυδιάστατη στρατηγική. Χρειάζεται εκπαίδευση, καινοτομία, νέες ιδέες, ανθρώπινο κεφάλαιο.
Η επιστροφή του ΞΕΝΙΑ είναι ένα θετικό βήμα. Αλλά η μεγάλη μάχη για το μέλλον της Ηγουμενίτσας και της Θεσπρωτίας είναι να επιστρέψει η γνώση, η ακαδημαϊκή ζωή και η προοπτική στον τόπο μας.
Και αυτή η μάχη αφορά όλους μας.
