Η ΕΛΑΣ θέτει ερωτήματα για τον νέο διεθνή διαγωνισμό του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης για τις ψηφιακές υποδομές της επόμενης πενταετίας, συνολικής αξίας έως 102 εκατ. ευρώ, με αφορμή το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, κατατέθηκε μία μόνο προσφορά από την ίδια εταιρεία που είχε αναλάβει την προηγούμενη σύμβαση.
Η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ
Στον νέο διεθνή διαγωνισμό του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης για τις ψηφιακές υποδομές της επόμενης πενταετίας, αξίας έως 102 εκατ. ευρώ, υποβλήθηκε μία μόνο προσφορά από το ίδιο επιχειρηματικό σχήμα με εκείνο που είχε αναλάβει την προηγούμενη σύμβαση της περιόδου 2021–2026, συνολικής εκτιμώμενης αξίας περίπου 23,4 εκατ. ευρώ.
Ένας διεθνής διαγωνισμός έως 102 εκατ. ευρώ με μία μόνο προσφορά δεν εξασφαλίζει πραγματικό ανταγωνισμό μεταξύ προσφορών. Και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως φυσιολογικό αποτέλεσμα.
Η νέα διακήρυξη δεν περιορίζεται στη διατήρηση της υφιστάμενης υποδομής, αλλά επεκτείνει το ίδιο συγκεκριμένο τεχνολογικό οικοσύστημα της προηγούμενης σύμβασης, ενώ παράλληλα θέτει αυστηρές απαιτήσεις συμμετοχής. Η ανάγκη διασφάλισης της συνέχειας των κρίσιμων συστημάτων δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μόνιμη τεχνολογική εξάρτηση. Δεν είναι αυτονόητο ότι κάθε νέα ανάγκη και κάθε επέκταση πρέπει να εντάσσεται στο ίδιο οικοσύστημα. Απαιτούνται λειτουργικές προδιαγραφές, ανοικτά πρότυπα, διαλειτουργικότητα και δυνατότητα διαφορετικών τεχνολογικών λύσεων.
Πως εξασφαλίζεται η ψηφιακή αυτονομία του Δημοσίου
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν εντοπίζεται σαφής στρατηγική εξόδου από το συγκεκριμένο τεχνολογικό οικοσύστημα. Η διακήρυξη σχεδιάζει τη μετάπτωση από την υφιστάμενη υποδομή στη νέα, δεν σχεδιάζει όμως πώς το Δημόσιο θα μπορεί αύριο να απεξαρτηθεί από αυτήν.
Έτσι δημιουργείται μια σωρευτική επίδραση: η τεχνολογική επιλογή του χθες περιορίζει τον ανταγωνισμό του σήμερα και η νέα επένδυση δεσμεύει ακόμη περισσότερο τις επιλογές του αύριο.
Η ψηφιακή αυτονομία του Δημοσίου δεν κρίνεται στα συνθήματα. Κρίνεται στις προδιαγραφές και στα αποτελέσματα των διαγωνισμών.
Ζητάμε να δημοσιοποιηθεί άμεσα η τεχνικοοικονομική τεκμηρίωση των συγκεκριμένων επιλογών και, πριν από την υπογραφή της σύμβασης, να διασφαλιστεί δεσμευτικό σχέδιο εξόδου και φορητότητας, με ανοικτά πρότυπα, διαλειτουργικότητα και μεταφορά τεχνογνωσίας στο Δημόσιο. Πριν από οποιαδήποτε άσκηση της προαίρεσης, να προηγείται ανεξάρτητος τεχνικοοικονομικός έλεγχος της αναγκαιότητας, του κόστους και των διαθέσιμων εναλλακτικών
