Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις που έκανα μόλις είδα τη συνέντευξη του Έλληνα billionaire Ευάγγελου Πιστιόλη στο mononews.gr. Ελπίζω να ταυτιστείτε μαζί μου. Αν πάλι όχι, να φύγετε να πάτε αλλού!
Η εξουσία δεν είναι προνόμιο.
Είναι ικανότητα επιβολής τάξης στο χάος.
Ο Ευάγγελος Πιστιόλης δεν μιλά ποτέ για επιτυχία. Μιλά για λειτουργία. Για το πώς σκέφτεται κάποιος όταν το κόστος λάθους είναι τεράστιο και το περιθώριο δικαιολογίας μηδενικό.
Αυτό που περιγράφει δεν είναι φιλοσοφία ζωής.
Είναι φιλοσοφία εξουσίας.
Ι. Η δύναμη δεν εξηγείται
Ό,τι χρειάζεται εξήγηση δεν είναι ισχυρό.
Η πραγματική ισχύς γίνεται αποδεκτή σιωπηλά.
Αν πρέπει να πείσεις, δεν ελέγχεις.
Η εξουσία δεν ανεβαίνει σε πάνελ. Δεν γράφει captions. Δεν ζητά χειροκρότημα. Μετακινεί ισορροπίες και αφήνει τους άλλους να προσαρμοστούν.
ΙΙ. Η απόφαση προηγείται της ασφάλειας
Οι περισσότεροι ψάχνουν σιγουριά για να δράσουν.
Η εξουσία δρα και μετά δημιουργεί τη σιγουριά.
Πρώτα αποφασίζεις. Μετά αντέχεις τις συνέπειες.
Αυτός είναι ο διαχωρισμός:
οι πολλοί θέλουν εγγυήσεις.
οι λίγοι δημιουργούν πραγματικότητα.
ΙΙΙ. Η πειθαρχία είναι ανώτερη από το ένστικτο
Το ένστικτο είναι ασταθές.
Η πειθαρχία είναι επανάληψη ισχύος.
Ό,τι δεν μπορεί να επαναληφθεί, δεν είναι δύναμη — είναι σύμπτωση.
Και η εξουσία δεν χτίζεται σε συμπτώσεις.
ΙV. Το ρίσκο είναι μαθηματικό, όχι συναισθηματικό
Οι αδύναμοι μιλούν για φόβο.
Οι ισχυροί μιλούν για πιθανότητες.
Το ρίσκο που κατανοείς παύει να είναι ρίσκο.
Η εξουσία δεν αποφεύγει το επικίνδυνο.
Αποφεύγει το άγνωστο.
V. Το χρήμα είναι ίχνος ισχύος
Όπου υπάρχει σωστή δομή, το χρήμα εμφανίζεται.
Όπου το χρήμα κυνηγιέται, η δομή καταρρέει.
Το χρήμα δεν οδηγεί. Ακολουθεί.
Γι’ αυτό και οι πραγματικά ισχυροί δεν μιλούν γι’ αυτό.
Το θεωρούν παρενέργεια σωστής λειτουργίας.
VI. Η κορυφή δεν είναι ανθρώπινη
Η κορυφή είναι απάνθρωπη.
Όχι γιατί δεν έχει συναίσθημα — αλλά γιατί δεν το αφήνει να παρεμβαίνει.
Αν θέλεις να είσαι αρεστός, μην θες να είσαι κυρίαρχος.
Η εξουσία απαιτεί επιλογές που δεν εξηγούνται σε όλους.
Και δεν συγχωρεί όσους χρειάζονται κατανόηση.
VII. Γι’ αυτό δεν είναι για όλους
Όχι επειδή δεν μπορούν.
Αλλά επειδή δεν αντέχουν:
- τη μοναξιά,
- τη σιωπή,
- το βάρος του τελικού λόγου.
Η εξουσία δεν σε επιβεβαιώνει.
Σε εκθέτει.
Τελικό αξίωμα
Η δύναμη δεν αποκτάται.
Αναλαμβάνεται.
Και όποιος δεν είναι έτοιμος να πληρώσει το τίμημα:
- θα την θαυμάζει,
- θα τη σχολιάζει,
- ή θα τη δαιμονοποιεί.
Αλλά δεν θα την κρατήσει ποτέ.
