Τα ονόματα του Στιβ Γουίτκοφ και του Τζάρεντ Κούσνερ, καθώς και του Αλί Λαριτζανί, μαζί με τις χώρες του Κόλπου, Ομάν και Κατάρ, είχαν καθορίσει τη διπλωματική «χορογραφία» μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης πριν την 28η Φεβρουαρίου. Αυτοί αποτελούσαν τους ενδιάμεσους, τα γνώριμα κανάλια και τις δοκιμασμένες διαδρομές μέσω των οποίων ανταλλάσσονταν μηνύματα.
Ωστόσο, ο πόλεμος που διαρκεί ήδη έναν μήνα δεν έχει αποδυναμώσει μόνο την αντιαεροπορική άμυνα του Ιράν, πλήξει τμήματα του στρατιωτικο-βιομηχανικού του συμπλέγματος και οδηγήσει – προς απάντηση – σε εκτόξευση πυραύλων προς το Ισραήλ και χώρες του Κόλπου, αναγκάζοντας εκατομμύρια πολίτες να αναζητήσουν καταφύγιο. Έχει επίσης διαταράξει τις διεθνείς θαλάσσιες οδούς και οδηγήσει στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Πέρα όμως από τις στρατιωτικές και…
