Υπάρχει μια αφήγηση που κυκλοφορεί στα δυτικά διπλωματικά σαλόνια και θέλει τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή να είναι μια υπόθεση περιφερειακή, διαχειρίσιμη, αποκομμένη από τη μεγάλη στρατηγική της εποχής μας.
Είναι μια αφήγηση άκρως βολική και εξίσου επικίνδυνη. Διότι αυτό που διαδραματίζεται σήμερα μεταξύ Ιράν, Ρωσίας και Δύσης δεν είναι μια τοπική φωτιά που σβήνει με λίγο νερό. Είναι η πυρκαγιά μιας ολόκληρης αρχιτεκτονικής αντίστασης στη δυτική τάξη — μια αρχιτεκτονική που χτίστηκε με στρατιωτικά drone, τανκ κοκαΐνης και κρυπτονομισματα.
Για να κατανοήσει κανείς γιατί η Ρωσία στέκεται στο πλευρό του ιρανικού καθεστώτος, πρέπει να αντισταθεί στον πειρασμό της απλούστευσης. Δεν πρόκειται για φιλία, δεν πρόκειται για ιδεολογική συγγένεια, δεν πρόκειται καν για κοινό μίσος προς την Αμερική — αν…
