Μια βουτιά που δεν πήγε ακριβώς όπως την είχε σχεδιάσει, ένα κύμα στο πρόσωπο ή ένα παιχνίδι στην πισίνα και ξαφνικά το παιδί βγαίνει βήχοντας.
Συνήθως, λίγες γουλιές νερού δεν είναι λόγος πανικού. Υπάρχουν όμως δύο διαφορετικά πράγματα που πρέπει να ξεχωρίσεις: άλλο να καταπιεί νερό και άλλο να το εισροφήσει προς τους πνεύμονες.
Κατάπιε νερό. Υπάρχει κίνδυνος;
Αν το νερό πήγε στο στομάχι, το βασικό που μας απασχολεί είναι τι… ταξίδευε μαζί του.
Το νερό μιας πισίνας μπορεί να περιέχει μικροοργανισμούς, ιδιαίτερα όταν η απολύμανση και η συντήρησή της είναι ανεπαρκείς. Η κατάποση μολυσμένου νερού μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερίτιδα, με διάρροια, εμετούς, κοιλιακό πόνο ή και πυρετό.
Και μια σημαντική λεπτομέρεια: ούτε μια σωστά χλωριωμένη πισίνα είναι αποστειρωμένη. Το χλώριο εξουδετερώνει πολλά μικρόβια, αλλά όχι όλα αμέσως. Ορισμένα, όπως το Cryptosporidium, μπορούν να επιβιώσουν για ημέρες ακόμη και σε σωστά απολυμασμένο νερό.
Άρα ο χρυσός κανόνας για το παιδί είναι απλός: το νερό της πισίνας είναι για κολύμπι, όχι για δοκιμή!
Κι αν το νερό «πήγε στραβά»;
Αν μια μικρή ποσότητα περάσει προς την αναπνευστική οδό, το παιδί συνήθως αρχίζει να βήχει. Ο βήχας είναι ένας φυσικός προστατευτικός μηχανισμός του οργανισμού.
Βγάζεις το παιδί από το νερό, το αφήνεις να βήξει και παρατηρείς την αναπνοή και τη γενική του κατάσταση.
Αν ο βήχας επιμένει ή επιδεινώνεται, το παιδί δυσκολεύεται να αναπνεύσει, αναπνέει πολύ γρήγορα ή με έντονη προσπάθεια, παρουσιάζει ασυνήθιστη υπνηλία ή μειωμένη ανταπόκριση ή εμφανίσει κυάνωση στη γλώσσα και στους βλεννογόνους, χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.
Ο πνιγμός δεν μοιάζει πάντα όπως στις ταινίες
Ένα παιδί που πνίγεται μπορεί να μη φωνάξει, να μη ζητήσει βοήθεια και να μην πλατσουρίζει έντονα. Γι’ αυτό ο πνιγμός χαρακτηρίζεται συχνά ως «αθόρυβος». Η συνεχής επίβλεψη μέσα και γύρω από το νερό δεν σημαίνει «το κοιτάζω κάθε τόσο». Σημαίνει ότι το παιδί βρίσκεται συνεχώς στο οπτικό σου πεδίο και, ειδικά όταν είναι μικρό ή δεν ξέρει καλό κολύμπι, σε απόσταση που μπορείς να το φτάσεις άμεσα.
Αν το βγάλεις από το νερό και δεν αναπνέει;
Καλείς άμεσα το 166 ή ζητάς από κάποιον δίπλα σου να καλέσει και ξεκινάς καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση εφόσον το παιδί δεν ανταποκρίνεται και δεν αναπνέει φυσιολογικά.
Στον πνιγμό οι εμφυσήσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές, γιατί το πρόβλημα ξεκινά από την έλλειψη οξυγόνου. Ανοίγεις τον αεραγωγό, δίνεις 5 αρχικές εμφυσήσεις και συνεχίζεις με 30 θωρακικές συμπιέσεις και 2 εμφυσήσεις.
Στο βρέφος, οι θωρακικές συμπιέσεις γίνονται στο κέντρο του θώρακα, στο κάτω μισό του στέρνου, με δύο δάχτυλα. Στο μεγαλύτερο παιδί, οι συμπιέσεις γίνονται στο ίδιο σημείο, με τα δύο χέρια, ώστε να συμπιέζεται ο θώρακας περίπου κατά το 1/3 του βάθους του. Και συνεχίζεις μέχρι το παιδί να παρουσιάσει σημεία ζωής ή να αναλάβει το ΕΚΑΒ.
Και θυμήσου.. στο νερό, δεν χάνουμε από τα μάτια μας το παιδί, ούτε για λίγα δευτερόλεπτα.
Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover
Ειδήσεις υγείας σήμερα
Μπανάνες και σταφύλια: Ποιο έχει περισσότερα αντιοξειδωτικά;
ECDC: Σε ποιες θάλασσες είναι πιθανό να εμφανιστεί το βακτήριο Vibrio
Παγκόσμιος άτλαντας ανακάλυψε 55.000 ιούς RNA σε 100 πόλεις
