Ο τουρισμός στο εξωτερικό για τους Αμερικανούς δεν θεωρείται πλέον πολυτέλεια καθώς άνθρωποι με μεσαίο και υψηλό εισόδημα μπορούν να πραγματοποιήσουν πολύ φθηνότερα ταξίδια από ότι οι προηγούμενες γενιές.
Ο πιο δημοφιλής προορισμός είναι η Ευρώπη, και πολλοί Αμερικανοί ακολουθώντας τη νέα τάση, που τροφοδοτείται από την τουριστική βιομηχανία, κατακλύζουν με γρήγορους ρυθμούς όχι μόνο τις πιο προβεβλημένες περιοχές αλλά και τις λιγότερο γνωστές αναζητώντας πιο «αυθεντικές» εμπειρίες.
Σε άρθρο της, η Wall Street Journal μιλά για τον «ασταμάτητο αμερικανό τουρίστα» που πλέον αφήνει το «σπίτι» για να εξερευνήσει νέα μέρη, τάση που αποδίδει στον πλούτο που έχουν συσσωρεύσει, όπως υποστηρίζει, αρκετοί πολίτες εξαιτίας της «υπερτροφοδοτούμενης οικονομίας» των ΗΠΑ.
Ένας άλλος βασικός παράγοντας είναι το κόστος των αεροπορικών ταξιδιών, που πλέον είναι αρκετά μειωμένο σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει η εφημερίδα, οι Αμερικανοί πραγματοποίησαν ένα ρεκόρ 24 εκατ. ταξιδιών στην Ευρώπη το 2025. Η Πορτογαλία δέχθηκε σχεδόν πέντε φορές περισσότερους επισκέπτες από τις ΗΠΑ πέρυσι σε σχέση με μια δεκαετία νωρίτερα. Η Ελλάδα δέχθηκε τέσσερις φορές περισσότερους.
Η εταιρεία συμβούλων Tourism Economics αναμένει ότι οι αμερικανικές επισκέψεις στην Ευρώπη θα έχουν αυξηθεί κατά 5% μέχρι το τέλος του έτους. Τα ταξίδια αυτά συμβάλλουν στην τόνωση των οικονομιών, παρόλο που έχουν εξοργίσει πολλούς ντόπιους που λένε ότι οι πόλεις τους έχουν γίνει αβίωτες για τους ίδιους.
Πάνω από το 50% των Αμερικανών έχει εκδώσει διαβατήριο την τελευταία δεκαετία
Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, όταν οι boomers μεγάλωναν, οι Αμερικανοί που ταξίδευαν στο εξωτερικό ήταν λίγοι. Σύντομα όμως άρχισαν να πληθαίνουν οι νέοι με σακίδια στην πλάτη, που γέμιζαν hostels και ταξίδευαν φθηνά.
Καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος υποχωρούσε και οι αεροπορικές εταιρείες επεκτάθηκαν, τα ταξίδια άνοιξαν περαιτέρω στις μάζες. Και η ζώνη ελεύθερης μετακίνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης διευκόλυνε τις πτήσεις προς την ήπειρο και τις μετακινήσεις μεταξύ χωρών.
Το 1990, λιγότεροι από το 5% των Αμερικανών είχαν διαβατήριο. Τώρα, το ποσοστό αυτό έχει ανέλθει σε πάνω από 50%, εν μέρει εξαιτίας της εντολής που απαιτούσε διαβατήρια για ταξίδια στον Καναδά, το Μεξικό και την Καραϊβική που τέθηκε σε ισχύ το 2007 και μια ταξιδιωτική βιασύνη μετά την πανδημία.
Οι ΗΠΑ εξέδωσαν ρεκόρ 27 εκατομμυρίων διαβατηρίων στο οικονομικό έτος 2025.
Οι προτιμήσεις σε προορισμούς την τελευταία δεκαετία
Το 1984, ένα εισιτήριο μετ’ επιστροφής από Νέα Υόρκη για Λονδίνο για ένα Σαββατοκύριακο κόστιζε 669 δολάρια, το σημερινό ισοδύναμο των 2.150 δολαρίων, σύμφωνα με άρθρο της Wall Street Journal της εποχής.
Το μέσο εισιτήριο απλής μετάβασης σε οικονομική θέση από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη, χωρίς φόρους και τέλη, κόστισε 588 δολάρια φέτος, από 533 δολάρια το 2025, σύμφωνα με την εταιρεία ανάλυσης αεροπορίας Cirium.
Οι Αμερικανοί ξοδεύουν περισσότερο
Περισσότερο από το 15% των Αμερικανών που επισκέπτονται την Ευρώπη ανέφεραν οικογενειακό εισόδημα άνω των 300.000 δολαρίων, αναφέρει η WSJ και κάνει λόγο για δύο κύριες ηλικιακές κατηγορίες. Αυτοί που έχουν πάρει σύνταξη ή είναι κοντά στο να πάρουν σύνταξη και από την άλλη αρκετοί νέοι.
«Το ταξίδι δεν είναι προαιρετικό, είναι απαραίτητο», ειδικά για τους νεότερους, δήλωσε η Audrey Hendley, πρόεδρος της American Express Travel, καθώς αναζητούν εμπειρίες τις οποίες προτεραιοποιούν σε σχέση με άλλες ανάγκες, όπως η αποταμίευση για την αγορά ενός σπιτιού.
Ταξίδια από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη
Ένα άλλο χαρακτηριστικό των αμερικάνων τουριστών είναι ότι εξαιτίας του ισχυρού δολαρίου μπορούν να ξοδεύουν περισσότερο.
Οι Αμερικανοί που επισκέφθηκαν την Ισπανία πέρυσι ξόδεψαν σχεδόν 350 δολάρια την ημέρα—πολύ πάνω από τα περίπου 200 δολάρια την ημέρα που ξόδεψαν οι Γερμανοί και περίπου 150 δολάρια που ξόδεψαν οι Γάλλοι ταξιδιώτες.
Στην Ελλάδα, οι Αμερικανοί πέρασαν κατά μέσο όρο εννέα διανυκτερεύσεις το 2025, σε σύγκριση με επτά διανυκτερεύσεις για τους τουρίστες από το Ηνωμένο Βασίλειο.
«Έρχονται απλώς διακοπές για να ξοδέψουν», δήλωσε στη WSJ ο Πάνος Πάνης, διευθυντής σε μια εταιρεία που οργανώνει εκδρομές με σκάφος στην Κρήτη. «Δεν έρχονται για να αγοράσουν παγωτό και να κάθονται στην παραλία για επτά ώρες, για παράδειγμα, όπως κάνουν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι. Είναι πολύ απασχολημένοι. Θέλουν να κάνουν πράγματα».
Ξοδεύουν επίσης περισσότερα από τους Ευρωπαίους σε πολυτελείς δαπάνες. Σύμφωνα με την εταιρεία ερευνών μετοχών Bernstein, οι αμερικανοί τουρίστες αποτελούν περίπου το 15% όλων των ευρωπαϊκών πωλήσεων πολυτελών αγαθών.
Πολλοί Αμερικανοί θέλουν να αποφύγουν επίσης τις μαζικές περιηγήσεις επιλέγοντας εξατομικευμένες εμπειρίες.
Πληρώνουν περισσότερα από 200 δολάρια το άτομο για ημι-ιδιωτικές περιηγήσεις στο Κολοσσαίο, επισκέπτονται σκωτσέζικα αγροκτήματα όπου μπορούν να βουρτσίσουν αγελάδες των Χάιλαντς και παρακολουθούν μαθήματα αρωματοποιίας στο Παρίσι.
Προβλήματα στις τοπικές κοινωνίες
Η μαγεία ωστόσο συχνά χάνεται στην επαφή με τους ντόπιους. Η εισροή τουριστών έχει φέρει νέο πλούτο σε πολλά μέρη, αλλά επιβαρύνει επίσης τις υποδομές, αυξάνοντας το κόστος ζωής και διαταράσσοντας τη ζωή των κατοίκων.
Η στέγαση έχει γίνει δύσκολη και μη προσιτή σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις, με περισσότερα διαμερίσματα να χρησιμοποιούνται ως ακριβές βραχυπρόθεσμες μισθώσεις.
Δεκάδες χιλιάδες διαμαρτυρήθηκαν κατά του υπερτουρισμού στο ισπανικό νησί της Μαγιόρκα τον περασμένο μήνα, απαιτώντας λιγότερους επισκέπτες και πιο προσιτή στέγαση. Ξέσπασαν συγκρούσεις με την αστυνομία, η οποία χρησιμοποίησε πλαστικές σφαίρες εναντίων των διαδηλωτών.
Διαμαρτυρίες έχουν ξεσπάσει σε άλλα ευρωπαϊκά hot spots τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας και της Πορτογαλίας. Στη Βαρκελώνη—η οποία πέρυσι δέχτηκε εννέα φορές περισσότερους τουρίστες από ό,τι κατοίκους—οι διαδηλωτές άρχισαν να ψεκάζουν με νερό τους τουρίστες.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανακοινώνουν ορισμένους περιορισμούς για τον τουρισμό, όπως στα Airbnb, ή επιβάλλοντας φόρους σε τουρίστες αλλά η προσέλκυση τουριστών – ειδικά Αμερικανών – παραμένει προτεραιότητα για πολλές επιχειρήσεις και εν τέλει για τα ίδια τα κράτη.
