Η 30ή Ιουνίου σήμανε τη λήξη των δράσεων του προγράμματος “Προλαμβάνω” που χρηματοδοτήθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, μεταξύ αυτών και της δωρεάν πρόσβασης των ασθενών σε καινοτόμα φάρμακα αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.
Η κυβέρνηση αναμένει απάντηση στο αίτημά της για δίμηνη παράταση μέχρι τον Σεπτέμβριο. Εν αναμονή των εξελίξεων, χιλιάδες ασθενείς βρίσκονται μπροστά στο δίλημμα να συνεχίσουν τη θεραπεία πληρώνοντας οι ίδιοι το υψηλό της κόστος ή να διακόψουν, με ορατό κίνδυνο να χάσουν τα σημαντικά οφέλη που αποκόμισαν.
Η διακοπή του προγράμματος βρήκε τους ασθενείς σε διάφορα στάδια θεραπείας, με μέγιστο χρόνο συμμετοχής τους έξι μήνες για όσους εντάχθηκαν με την έναρξή του, τον περασμένο Δεκέμβριο. Η συντριπτική τους πλειονότητα έχει κατακτήσει τουλάχιστον το ορόσημο της απώλειας του 10% του σωματικού βάρους έναρξης, όπως λέει στο iatronet.gr ο Παθολόγος – Διαβητολόγος, επίκουρος καθηγητής Παθολογίας στο ΑΠΘ, Χάρης Κουφάκης (φωτογραφία). “Το 10% είναι ένα όριο, το οποίο σχετίζεται με πολύ σημαντικά οφέλη στην υγεία (χοληστερίνη, διαβήτη, προδιαβήτη, οστεοαρθρίτιδα και άλλες επιπλοκές παχυσαρκίας). Υπήρχαν και ασθενείς που έφτασαν σε απώλεια 20%”, σημειώνει, διευκρινίζοντας πως η απάντηση σε αυτές τις θεραπείες έχει μεγάλη ετερογένεια και σχετίζεται με γενετικούς παράγοντες.
Σε αναστάτωση οι δικαιούχοι
Ο ίδιος και άλλοι συνάδελφοί του δέχονται καθημερινά τηλεφωνήματα από ασθενείς. “Γινόμαστε κοινωνοί της αγωνίας των ασθενών, οι οποίοι αφενός βλέπουν όφελος στην υγεία τους, ότι παίρνουν μια αγωγή που πραγματικά δουλεύει, αφετέρου θα πρέπει τώρα να τη διακόψουν. Ρωτούν αν έχουμε κάποια πληροφορία για το πότε θα ξεκινήσει ξανά το πρόγραμμα, αν θα αφορά τους ίδιους δικαιούχους, ενώ ζητούν εναλλακτικές για το πώς μπορούν να μη χάσουν τελείως το όφελος”, αναφέρει.
Στους δικαιούχους που εντάχθηκαν ως ασθενείς με παχυσαρκία και σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ), θα συνταγογραφούνται κάποιες θεραπείες με σχετικά μικρότερη αποτελεσματικότητα αναφορικά με την απώλεια βάρους. Για τους ασθενείς με παχυσαρκία, χωρίς ΣΔ, εφόσον δεν δοθεί παράταση, η μία επιλογή είναι να επωμιστούν οι ίδιοι το κόστος συνέχισης της θεραπείας, η οποία κυμαίνεται από 250 ως 450 ευρώ μηνιαίως, ανάλογα με το φάρμακο και τη δόση. Σε όσους αδυνατούν ή επιλέξουν να μην το κάνουν, η συμβουλή είναι να συνεχίσουν το πρόγραμμα άσκησης και διατροφής που ακολουθούν, ώστε να διατηρήσουν κατά το δυνατό τα οφέλη, να κρατούν επαφή με τα κέντρα παχυσαρκίας και να έχουν τα αυτιά τους ανοιχτά, αναμένοντας κάποια εξέλιξη για συνέχιση του προγράμματος.
Σε περίπτωση επανέναρξης θεραπείας για τους ίδιους δικαιούχους, μετά από ένα ικανό διάστημα διακοπής, προβλέπεται μια αποκλιμάκωση στη δόση του φαρμάκου, με βασικό κανόνα την επαναφορά στη δόση έναρξης και την αξιολόγηση ανάλογα με το προφίλ του καθενός.
Οι επιπτώσεις της διακοπής
Η επαναπρόσληψη βάρους δεν είναι η μοναδική οπισθοδρόμηση της διακοπής της φαρμακοθεραπείας, αλλά συνοδεύεται και από επιδείνωση των καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, ακόμη και μετά από προσωρινή διακοπή. “Ξέρουμε από τις μελέτες ότι η διακοπή έχει μια δυσμενή επίδραση σε όλους τους καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου, όπως αρτηριακή πίεση, λιπίδια, γλυκόζη. Χάνονται και τα υπόλοιπα μεταβολικά οφέλη που συνοδεύουν τη χρήση αυτών των φαρμάκων, υπάρχει αυτό που λέμε μεταβολικό rebound”, επισημαίνει ο επίκουρος καθηγητής, εξηγώντας γιατί αυτό δεν θα έπρεπε να ξενίζει: “Το ίδιο θα συνέβαινε αν ένας ασθενής σταματούσε το φάρμακο για την χοληστερίνη του, ή το αντιυπερτασικό του φάρμακο. Είναι ένα βιολογικό φαινόμενο που θα συμβεί όταν ο άνθρωπος σταματήσει οποιαδήποτε θεραπεία για οποιοδήποτε χρόνιο νόσημα. Η παχυσαρκία είναι χρόνιο νόσημα, δεν είναι αισθητική διαταραχή”.
“Η θεραπεία θα έπρεπε να είναι ισόβια”
Αξιολογώντας τη βραχύβια πρώτη φάση εφαρμογής, ο κ. Κουφάκης κάνει λόγο για ένα πρόγραμμα που έδωσε πρόσβαση σε ανθρώπους με παχυσαρκία σε καινοτόμες, εξαιρετικά ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες, που δεν έχουν στόχο απλά τη μείωση του βάρους, αλλά τη συνολική βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής τους.
“Η ανησυχία όλων μας είναι ότι σε ένα χρόνιο νόσημα, όπως είναι η παχυσαρκία, στην οποία η θεραπεία πρέπει να είναι ισόβια, δυστυχώς εδώ βρήκε εφαρμογή για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα”, παρατηρεί και προσθέτει: “Ας σκεφτεί κανείς, σε αναλογία, να έχει ένας ασθενής 200 συστολική πίεση, να του δίνουμε ένα φάρμακο, να ρυθμίζεται για έξι μήνες και μετά να του λέμε τώρα πρέπει να το κόψεις και να προσπαθήσεις περισσότερο. Ακούγεται λίγο αντιφατικό, παράλογο. Στην παχυσαρκία γίνεται αυτό το πράγμα”.
Στο επιχείρημα του υψηλού κόστους για το σύστημα Υγείας, ο παθολόγος – διαβητολόγος θέτει τον αντίλογο του μακροπρόθεσμου κέρδους. “Αν ένα σύστημα επενδύσει τώρα σε φάρμακα τα οποία αποδεδειγμένα μειώνουν τις επιπλοκές ενός νοσήματος, μακροπρόθεσμα θα κερδίσει, γιατί θα πληρώνει για λιγότερες επιπλοκές”, υπογραμμίζει και συμπληρώνει: “Αυτό δεν είναι θεωρητική γνώση, υπάρχουν μελέτες που λένε ότι αυτά τα φάρμακα είναι cost effective, έχουν καλή σχέση κόστους – οφέλους. Μπορεί να στοιχίζουν τώρα πολύ στο σύστημα, αλλά μακροπρόθεσμα θα έχουμε λιγότερες αρθροπλαστικές, λιγότερες αγγειοπλαστικές, λιγότερα χειρουργεία για στεφανιαία νόσο, by pass κλπ. Αυτό πιστεύω πως είναι χρήσιμο να τεθεί και στο δημόσιο διάλογο”.
Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover
Ειδήσεις υγείας σήμερα
LIVE μετάδοση Λαπαροσκοπικής κολεκτομής
Παπαγεωργίου: Επιτυχής αντιμετώπιση μαζικής πνευμονικής εμβολής με μηχανική θρομβεκτομή
Τι ισχύει με τις συνταγές από άλλη χώρα και τις ηλεκτρονικές διασυνοριακές συνταγές
