Νέα μεγάλη αμερικανική μελέτη καταγράφει σημαντικά χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής για τα άτομα με διαταραχή αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) που ήταν ασφαλισμένα μέσω του δημόσιου προγράμματος Medicaid, σε σύγκριση τόσο με το σύνολο των ασφαλισμένων στο πρόγραμμα όσο και με τον γενικό πληθυσμό των ΗΠΑ.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open, βασίστηκε σε δεδομένα της περιόδου 2000-2020 και εξέτασε περισσότερα από 2 εκατομμύρια άτομα με ΔΑΦ. Οι ερευνητές από το Columbia University και το University of Colorado διασταύρωσαν τα στοιχεία του Medicaid με το εθνικό μητρώο θανάτων των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, το εκτιμώμενο προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση για τα άτομα με ΔΑΦ που συμμετείχαν στο Medicaid ήταν 64,9 χρόνια. Πρόκειται για περίπου 5,6 χρόνια λιγότερα σε σχέση με το σύνολο των ασφαλισμένων στο Medicaid και κατά 13,8 χρόνια λιγότερα σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό των ΗΠΑ.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, το προσδόκιμο ζωής των ατόμων με ΔΑΦ παρουσίασε μικρή βελτίωση, από 63,9 σε 65,6 χρόνια. Ωστόσο, η διαφορά σε σχέση με τις ομάδες σύγκρισης παρέμεινε σημαντική.
Συνολικά, κατά την περίοδο της μελέτης καταγράφηκαν 18.268 θάνατοι μεταξύ των ατόμων με ΔΑΦ. Ο κίνδυνος θανάτου ήταν περίπου 44% υψηλότερος σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασφαλισμένους του Medicaid.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν αυξημένη θνησιμότητα σε πολλές κατηγορίες ασθενειών και προβλημάτων υγείας. Ιδιαίτερα αυξημένος ήταν ο κίνδυνος θανάτου από γρίπη, υποσιτισμό, πνευμονίτιδα, πνευμονία, πνιγμό και ατυχήματα εκτός οδικής κυκλοφορίας.
Τα ευρήματα ενισχύουν προηγούμενες μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες η συνολική θνησιμότητα των ατόμων με ΔΑΦ μπορεί να είναι δύο έως τρεις φορές υψηλότερη από εκείνη του γενικού πληθυσμού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Οι γυναίκες με ΔΑΦ που ήταν ασφαλισμένες μέσω Medicaid είχαν κατά μέσο όρο 8,2 χρόνια μικρότερο προσδόκιμο ζωής από τις υπόλοιπες γυναίκες του Medicaid και περίπου 16 χρόνια μικρότερο σε σχέση με τις γυναίκες του γενικού πληθυσμού των ΗΠΑ.
Για τους άνδρες, η αντίστοιχη διαφορά ήταν 1,9 χρόνια σε σχέση με τους υπόλοιπους άνδρες του Medicaid και 11,6 χρόνια σε σχέση με τον γενικό ανδρικό πληθυσμό.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ένας πιθανός παράγοντας για τη μεγαλύτερη διαφορά στις γυναίκες είναι η συχνότερη παρουσία ψυχιατρικών συννοσηροτήτων, οι οποίες συνδέονται με αυξημένη θνησιμότητα.
Οι ίδιοι οι ερευνητές επισημαίνουν, ωστόσο, σημαντικούς περιορισμούς. Το Medicaid είναι ένα πρόγραμμα που απευθύνεται κυρίως σε άτομα με χαμηλό εισόδημα, καθώς και σε ορισμένες κατηγορίες ατόμων με αναπηρία.
Επομένως, τα άτομα με ΔΑΦ που περιλαμβάνονται στη συγκεκριμένη μελέτη ενδέχεται να έχουν μεγαλύτερες κοινωνικοοικονομικές και υγειονομικές επιβαρύνσεις από τον συνολικό πληθυσμό των αυτιστικών ατόμων στις ΗΠΑ.
Επιπλέον, στη συγκεκριμένη ομάδα υπήρχε δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό παιδιών, νεαρών ενηλίκων και ανδρών.
Για τον λόγο αυτό, το εύρημα των 64,9 ετών δεν μπορεί να θεωρηθεί ως το γενικό προσδόκιμο ζωής όλων των ανθρώπων με αυτισμό. Η μελέτη καταγράφει μια σημαντική διαφορά στη συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα, χωρίς να αποδεικνύει ότι ο αυτισμός από μόνος του προκαλεί μείωση του προσδόκιμου ζωής κατά 14 χρόνια.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν, τέλος, ότι σημαντικό μέρος της αυξημένης θνησιμότητας ενδέχεται να μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω καλύτερης πρόσβασης στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, ενισχυμένης κοινωνικής υποστήριξης και υπηρεσιών κατ’ οίκον και στην κοινότητα.
Προσθέστε το iatronet.gr στο Discover
Ειδήσεις υγείας σήμερα
Πιθανά σημάδια έλλειψης σιδήρου στον οργανισμό
Ημερίδα με θέμα το Εθνικό Πρόγραμμα Πρόληψης του Καρκίνου του Παχέος Εντέρου «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ»
Λαχανικά με υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο
