Αν όχι ετοιμόρροπο, τουλάχιστον κλονιζόμενο αποδεικνύεται και το τελευταίο «κάστρο» του άξονα με τα έργα Παιδικής Προστασίας που πρώτα εντάχθηκαν στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και ακολούθως απεντάχθηκαν χωρίς να υλοποιηθούν. Στη μοναδική επιτυχία που είχε να προβάλλει στο θέμα το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, φαίνεται ότι δεν έχουν εκταμιευθεί οι δόσεις, με αποτέλεσμα να απειλούνται με κλείσιμο οι Μονάδες Ημιαυτόνομης Διαβίωσης και τα περίπου 160 παιδιά άνω των 15 ετών που αυτές φιλοξενούν.
Υπενθυμίζεται ότι στον απόηχο της υπόθεσης της Κυψέλης, το in είχε δείξει ότι από τα τέσσερα υποέργα που εντάχθηκαν στη Δράση «Ενίσχυση της Παιδικής Προστασίας» του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, σταδιακά απεντάχθηκαν πλήρως τα τρία.
Πρόκειται για τα σχέδια να υλοποιηθεί η «επαγγελματική αναδοχή 160 ανηλίκων με σοβαρές αναπηρίες και/ή σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας», η «δημιουργία ή επέκταση βρεφονηπιακών σταθμών για πολύ μικρά παιδιά, από 2 μήνες έως 2,5 έτη» και «η δημιουργία Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με ένταξη των τομέων των θετικών επιστημών, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STEM) για παιδιά ηλικίας 12-15 ετών».
Το μόνο έργο που φαινόταν να έχει φτάσει ως τη γραμμή του τερματισμού ήταν η μετεγκατάσταση των εφήβων από ιδρυματικές δομές -ή σε τέσσερις περιπτώσεις, από παιδιατρικά νοσοκομεία όπου διέμεναν ως «εισαγγελικά παιδιά»– σε σπίτια και συνθήκες ημιαυτόνομης διαβίωσης, οι οποίες παρέχουν υποστήριξη για το ομαλό πέρασμα των παιδιών στην ενήλικη κοινωνική και επαγγελματική ζωή.
Το μέτρο αποτελεί ένα πάγιο αίτημα των ειδικών της Παιδικής Προστασίας, καθώς η διεθνής πρακτική έχει αναδείξει ότι το ιδρυματικό περιβάλλον είναι εγγενώς κακοποιητικό για τα παιδιά. Ιδίως, δε, στην περίπτωση των εφήβων, πρόκειται για ηλικίες που πολύ συχνά είναι μεγάλες για τη συνδιαμονή με μικρότερα παιδιά, αλλά μικρές για να έχουν την πλήρως αυτόνομη διαβίωση των ενηλίκων. Ως εκ τούτου, πρόκειται για μια κατηγορία που συχνά λόγω αυτού του κενού, καταλήγει να διαμένει ακόμα και σε ψυχιατρεία.
Πληροφορίες που έφτασαν στο in υποστηρίζουν ότι οι φορείς που κλήθηκαν να υλοποιήσουν αυτές τις δομές, δεν έλαβαν εντός χρονοδιαγράμματος τις προβλεπόμενες δόσεις της χρηματοδοτήσεις, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία στη συνέχιση της λειτουργίας των μονάδων.
Την ανησυχία αυτή επιτείνει και η επερχόμενη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, που προβλέπει πολύ αυστηρά ότι κάθε πληρωμή πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του έτους.
Το πρόβλημα που δημιουργείται στους φορείς από την καθυστέρηση να αποδοθούν τα χρήματα για ήδη εκτελεσμένα κόστη σημειώνει μιλώντας στο in ο Στέργιος Σιφνιός, κοινωνικός λειτουργός και εκπρόσωπος του Δικτύου Οργανισμών Παιδικής Προστασίας, στο οποίο συμμετέχουν οι οργανώσεις που έχουν αναλάβει τη δημιουργία και λειτουργία των Μονάδων Ημιαυτόνομης Διαβίωσης για εφήβους.
«Η ενημέρωσή μας είναι ότι σχεδόν σε όλους τους φορείς υπάρχει πρόβλημα με καθυστέρηση της χρηματοδότησης» τονίζει ο κ. Σιφνιός. Ιδιαίτερη οικονομική πίεση σύμφωνα με πληροφορίες φαίνεται να αντιμετωπίζει η οργάνωση Εξέλιξη Ζωής που έστησε πρώτη δύο τέτοιες μονάδες για παιδιά στην Αθήνα.
Ο κ. Σιφνιός διαβεβαιώνει ότι μέχρι στιγμής, οι εμπλεκόμενοι φορείς έχουν καταφέρει με ό,τι τρόπο μπορούν να βρουν χρήματα για να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προκειμένου να προστατευθεί η λειτουργία των μονάδων. «Οι φορείς έχουν μεγάλη υπευθυνότητα και θα κάνουν ό,τι χρειάζεται. Αλλά δεν είναι λύση αυτό», σημειώνει.
Από την πλευρά του, σε συνάντηση με το Δίκτυο, το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας έχει δεσμευτεί ότι η πληρωμή των υπόλοιπων δόσεων από το πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης θα εκτελεστεί μέχρι το τέλος του έτους.
Ανησυχία όμως δημιουργείται και για το πέρασμα του προγράμματος των Μονάδων Ημιαυτόνομης Διαβίωσης από το Ταμείο Ανάκαμψης στον τακτικό προϋπολογισμό. Όπως λέει στο in ο κ. Σιφνιός, το πρόγραμμα κάλυπτε το 80% του κόστους λειτουργίας των μονάδων, ποσοστό που βάσει των μέχρι τώρα συζητήσεων που είχαν με την ηγεσία του υπουργείου, θεωρείται βέβαιοι ότι θα είναι μικρότερο όταν το πρόγραμμα τεθεί σε «κανονική» λειτουργία.
«Οι φορείς θα έπρεπε ήδη να ξέρουν πώς θα λειτουργήσει» δηλώνει ο κ. Σιφνιός. «Αν κληθούν τελευταία στιγμή να πρέπει να αλλάξουν προδιαγραφές ή να βρουν πόρους, κινδυνεύει αυτή η μεγάλη προσπάθεια για την αποϊδρυματοποίηση να βρεθεί στο κενό. Έχουμε τον κίνδυνο να βρεθούν παιδιά που δεν θα έχουν πού να πάνε. Θα φύγουν από τα διαμερίσματα στα οποία ζουν τώρα; Θα επιστρέψουν στα ιδρύματα; Θα βρεθούν στο δρόμο; Τι ακριβώς θα γίνει;».
Μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης, το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημα του in για σχόλιο.
