Η Ομάδα Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κλιματικής Κρίσης του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα (ΙΝΑΤ) δημοσιεύει σήμερα μελέτη που εξετάζει με επιστημονικά και οικονομικά κριτήρια την πρόσφατη κυβερνητική στροφή προς την πυρηνική ενέργεια και τους μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες (SMRs).
Η μελέτη έρχεται σε μια συγκυρία όπου η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή αναζωπυρώνει τη συζήτηση για την ενεργειακή ασφάλεια, ο Πρωθυπουργός αναφέρεται δημόσια στην πυρηνική επιλογή, η Metlen συζητά με τη γαλλική EdF και συγκροτούνται κυβερνητικές επιτροπές. Όπως επισημαίνεται, η επιχειρηματική κινητικότητα προηγείται της ολοκληρωμένης τεκμηριωμένης ρυθμιστικής προετοιμασίας – μια επικίνδυνη ακολουθία για ένα εγχείρημα τόσο υψηλού ρίσκου.
Τα πέντε βασικά συμπεράσματα της μελέτης του ΙΝΑΤ:
1. Καμία ενεργειακή ανεξαρτησία. Η εξάρτηση απλώς μετατοπίζεται από τα ορυκτά καύσιμα στο εμπλουτισμένο ουράνιο και στις λίγες χώρες που ελέγχουν την πυρηνική τεχνολογία, ενώ οι πυρηνικές εγκαταστάσεις αποτελούν ευάλωτους στόχους σε περιόδους κρίσης.
2. Άλυτο πρόβλημα αποβλήτων. Η ασφαλής αποθήκευση ραδιενεργών αποβλήτων για χιλιάδες χρόνια παραμένει ανοιχτό ζήτημα· έρευνα του Stanford δείχνει ότι ορισμένοι μικροί αντιδραστήρες (SMRs) μπορεί να παράγουν από 2 έως και 30 φορές περισσότερα απόβλητα ανά μονάδα ενέργειας.
3. Μη αποδεκτός κίνδυνος. Η Ελλάδα είναι η πιο σεισμογενής χώρα της Ευρώπης και hotspot της κλιματικής αλλαγής.
4. Υψηλότερο κόστος. Το κόστος της πυρηνικής νέας γενιάς στην ΕΕ εκτιμάται στα 152 €/MWh, έναντι 37–69 €/MWh για χερσαία αιολικά, ηλιακά και υπεράκτια αιολικά, με τάσεις περαιτέρω μείωσης. Τα πυρηνικά έργα εμφανίζουν μέση υπέρβαση κόστους 102,5%.
5. Χρονική ασυμβατότητα. Η ανάπτυξη πυρηνικής υποδομής απαιτεί 10–15 έτη, πολύ πέρα από τον ορίζοντα του 2030, και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ΕΣΕΚ του 2024, το οποίο δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά στην πυρηνική ενέργεια.
Η μελέτη καταλήγει ότι προτεραιότητα για τη χώρα οφείλει να είναι η επιτάχυνση των επενδύσεων στις ΑΠΕ με ορθή χωροθέτηση, στην αποθήκευση ενέργειας και στα σύγχρονα δίκτυα, μέσα από κοινωνικά συμμετοχικές και αποκεντρωμένες διαδικασίες.
Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη μελέτη στην ιστοσελίδα του ΙΝΑΤ.
