«Η νέα κανονικότητα» – Αρθρο του Ακη Κοσώνα
Ηταν ή δεν ήταν fund-γύπας, αρπακτικό, η εταιρεία που πήρε το διαμέρισμα και έκανε έξωση στη Μαρικάρμεν; «Οχι, δεν είμαστε κάτι τέτοιο», λέει η Urbagestion, «είμαστε μικρή εταιρεία με επτά εργαζομένους».
Ο κόσμος όμως στη Μαδρίτη τους χαρακτήρισε «fund vulture» και -επειδή «είναι μικρή εταιρεία»- «μικρό fund αρπακτικό». Να που το «μικρό αρπακτικό» οδήγησε την Ισπανία, που έχει τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα, σε εκλογές με αφορμή την υπόθεση Μαρικάρμεν. Εχει απάντηση; Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση ανέδειξε την (όχι και τόσο νέα) μορφή κοινωνικής αναλγησίας και το καθεστώς στο οποίο μπήκαν, ζουν και ακμάζουν οι… εταιρείες επενδύσεων, όπως αυτάρεσκα αυτοαποκαλούνται οι εταιρείες-κοράκια.
Αυτές που αγοράζουν μαζικά και φθηνά «κόκκινα» δάνεια από τραπεζικούς οργανισμούς, σπίτια, «εκκρεμότητες» ανθρώπων. Περνούν στη συνέχεια σε προσωπική και οικογενειακή παρενόχληση έως και σε τρομοκρατία για δόσεις, ρυθμίσεις και λογής-λογής μαυραγοριτισμούς. Ομως οι κυβερνήσεις το δέχονται ως νέα κανονικότητα, είδος επαχθούς αλλά υπαρκτής καθημερινότητας, το δέχονται ως κομμάτι «της αγοράς». Οταν συμβαίνουν δράματα όπως αυτό στην Ισπανία, όταν ξεσηκώνεται ο κόσμος και απειλεί την ανώμαλη νέα κανονικότητα, τότε οι κυβερνήσεις κάνουν κάτι. Συνήθως ανεπαρκές, αλλά ικανό να σπείρει δόσεις λησμονιάς στους ξεσηκωμένους. Η νέα κανονικότητα αναστέλλει για ένα διάστημα τη δράση της. Οταν ηρεμήσουν τα πράγματα, «εδώ είμαστε πάλι». Εχει και άλλα σπίτια παντού και άλλες Μαρικάρμεν.
