Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για τη διαχείριση της ωρολογιακής βόμβας του ιδιωτικού χρέους εξαπολύουν οι αρμόδιοι τομεάρχες του ΠΑΣΟΚ, Μιλένα Αποστολάκη και Δημήτρης Σπυράκος.
Η Χαριλάου Τρικούπη κατηγορεί ευθέως το Μέγαρο Μαξίμου ότι αρνείται πεισματικά να θεσμοθετήσει το δικαίωμα προαίρεσης —το οποίο θα επέτρεπε στους συνεργάσιμους δανειολήπτες να αγοράσουν οι ίδιοι το δάνειό τους με ευνοϊκότερους όρους— προκειμένου να συντηρήσει την ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία των funds και την πλήρη εμπορευματοποίηση των κόκκινων δανείων.
Αποδομώντας τις κυβερνητικές δικαιολογίες περί δήθεν νομικών κωλυμάτων από την Ε.Ε., το κόμμα της αντιπολίτευσης αναδεικνύει την παταγώδη αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής στο ιδιωτικό χρέος.
Όπως τονίζει η ανακοίνωση, την ώρα που στην Ευρώπη τα κόκκινα δάνεια (εκτός τραπεζών) αγγίζουν μόλις το 1,5% του ΑΕΠ, στην Ελλάδα έχουν εκτοξευθεί στο τρομακτικό 34%.
Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ καλεί τη Νέα Δημοκρατία να απολογηθεί, καθώς παρά την ασυδοσία των servicers, τον εξαιρετικά αμφιλεγόμενο εξωδικαστικό μηχανισμό και το τσουνάμι πλειστηριασμών περιουσιών, το ιδιωτικό χρέος των κόκκινων δανείων μειώθηκε ελάχιστα από το 2019, αγγίζοντας σήμερα τα 80 δισ. ευρώ.
Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ:
«Το δικαίωμα προαίρεσης στην αγορά του δανείου δεν συνιστά αξίωση του οφειλέτη να αγοράσει το δάνειό του, αλλά αξίωση να προτιμηθεί σε περίπτωση που η τράπεζα αποφασίσει να πουλήσει το δάνειο.
H τράπεζα δεν θίγεται, αφού η πώληση γίνεται μόνο εάν αυτή το αποφασίσει και, μάλιστα, σε τιμή προσαυξημένη σε σχέση με την τιμή που θα πωληθεί στο fund.
Γι’ αυτό και όσα η Κυβέρνηση ισχυρίζεται περί παραβίασης της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1923 περί αφερεγγυότητας είναι φθηνές και έωλες υπεκφυγές.
Το δάνειο στηρίζεται σε μία σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στην τράπεζα και τον οφειλέτη που την έχει επιλέξει. Το δικαίωμα προαίρεσης, είναι το αντιστάθμισμα για το γεγονός ότι το δάνειο θα μεταφερθεί χωρίς τη σύμφωνη γνώμη και με τον αιφνιδιασμό του οφειλέτη σε έναν τρίτο, ο οποίος δεν λειτουργεί ως τράπεζα και ο δανειολήπτης δικαιολογημένα δεν τον εμπιστεύεται ως πιστωτή του.
Η πώληση των δανείων είναι ένα αρνητικό φαινόμενο για την εθνική οικονομία, αφού μετατρέπει τα δάνεια από εργαλείο ανάπτυξης και προαγωγής της εθνικής οικονομίας σε εμπορεύματα για να κερδοσκοπούν τρίτοι.
Η χώρα μας έχει κόκκινα δάνεια περίπου 33%-34% του ΑΕΠ που βρίσκονται έξω από τις τράπεζες, όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωζώνη είναι λιγότερο από 1,5% του ΑΕΠ. Το δικαίωμα προαίρεσης λειτουργεί γι’ αυτό και ως κίνητρο κατά της εμπορευματοποίησης των δανείων.
Σύμφωνα με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ το δικαίωμα προαίρεσης δίνεται στον δανειολήπτη που πληροί τις απαιτήσεις του Κώδικα Δεοντολογίας, δικαιολογείται δηλ. με βάση το ιστορικό του, την προηγούμενη καλόπιστη συμπεριφορά του και είναι συνεργάσιμος.
Όσον όμως αφορά την παραγωγή μίας ουσιαστικής και βιώσιμης λύσης, ο Κώδικας Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδος παραμένει στην πράξη ανεφάρμοστος. Για την κατάσταση αυτή, μάλιστα, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, καθώς έχει αρνηθεί όλες τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για την αναβάθμιση και ουσιαστική εφαρμογή του. Όταν λοιπόν η κυβέρνηση παραπέμπει στον Κώδικα Δεοντολογίας, παραπέμπει σε ένα εργαλείο που γνωρίζει ότι δεν παράγει καμία δέσμευση για τους πιστωτές και καμία ουσιαστική και βιώσιμη πρόταση για τους δανειολήπτες
Εκείνο τελικά που ενδιαφέρει την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι να συντηρήσει την κερδοσκοπία της πώλησης των δανείων και γι’ αυτό αντιμάχεται την καθιέρωση του δικαιώματος προαίρεσης. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, παρά τις πωλήσεις των δανείων, παρά την ασύδοτη δράση των servicers, παρά τους πλειστηριασμούς και τις ρευστοποιήσεις της ακίνητης περιουσίας των δανειοληπτών και τον αμφιλεγόμενο εξωδικαστικό της μηχανισμό, έχει μειώσει τα κόκκινα δάνεια από 92 δισ. που ήταν στα τέλη 2019, σε μόλις 80 δισ. Ας απολογηθεί λοιπόν για την αποτυχία της.
Το ΠΑΣΟΚ, που έχει γνώμονα την υπεύθυνη αντιμετώπιση του προβλήματος των κόκκινων δανείων εισηγείται με την σχετική τροπολογία που επανειλημμένα έχει καταθέσει το δικαίωμα προαίρεσης του δανειολήπτη ως ένα ακόμα καθοριστικό εργαλείο προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και της εθνικής οικονομίας».
