Τα σύννεφα δεν άργησαν εν τελεί να μετατραπούν σε καταιγίδα πάνω από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και ο Θανάσης Αυγερινός -μετά τον Βασίλη Κοκοτσάκη- αποτελεί τη δεύτερη ηχηρή αποχώρηση από το κίνημα “Ελπίδα για Δημοκρατία”.
Η αποχώρηση του γνωστού δημοσιογράφου από το Γραφείο Τύπου και η σκληρή ανακοίνωση που εξέδωσε ήταν δεδομένο πως δεν θα έμενε αναπάντητη από την Μαρία Καρυστιανού.
Έτσι, με μια σκληρή ανακοίνωση, που στην πραγματικότητα επιχειρεί την πολιτική διαπόμπευση του Θανάση Αυγερινού, η Μαρία Καρυστιανού ανακοίνωσε τη διαγραφή του από το κόμμα.
Το Γραφείο Τύπου δεν αρκέστηκε στην ανακοίνωση της απομάκρυνσης του γνωστού δημοσιογράφου αλλά αντίθετα θυμίζοντας μια παλαιότερη δήλωση που είχε κάνει ο ίδιος αναφορικά με τις πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες του κόμματος, μίλησε για άδηλο σχέδιο διαβολής και ελέγχου του.
Η όξυνση της σύγκρουσης με τον Αυγερινό και εν τελεί η χθεσινή διαγραφή του από το κόμμα, προκάλεσαν αντιδράσεις ανάμεσα στα στελέχη του κινήματος αλλά ξύπνησαν και αναμνήσεις.
Προηγήθηκε ο Κοκοτσάκης
Η περίπτωση άλλωστε της διαγραφής του Θανάση Αυγερινού θυμίζει πολύ την περίπτωση του Βασίλη Κοκοτσάκη. Και στην περίπτωση εκείνη, ο Βασίλης Κοκοτσάκης είχε κατηγορήσει τότε την Μαρία Καρυστιανού για έλλειψη δημοκρατικών δομών μιλώντας για αδιάφανους θεσμούς και αδιαφανείς κανόνες εντός του κόμματος.
Είχε προειδοποιήσει πως οι εσωκομματικές αυλές έχουν κυριαρχήσει στο κόμμα καταγγέλλοντας την ύπαρξη κλειστών ομάδων επιρροής δίπλα στην Μαρία Καρυστιανού ενώ τέλος δημόσια ζήτησε «συγγνώμη» από τους πολίτες που κάλεσε να πιστέψουν σε μια προσπάθεια, η οποία τελικά «ακολούθησε διαφορετικό δρόμο» από αυτόν που είχε αρχικά συμφωνηθεί.
Στην ανακοίνωση αυτή, η Μαρία Καρυστιανού είχε απαντήσει με σφοδρότητα μιλώντας μεταξύ άλλων για δόλια κίνητρα ορισμένων που με λάσπη και συκοφαντίες θέλουν να διαλύσουν την παράταξη. Ακόμη, συμπλήρωνε πως πολλοί «προσπαθούν να μας (δια)σπάσουν» και «να σπείρουν τη διχόνοια, ακολουθώντας τη γνωστή συνταγή: διαίρει και βασίλευε». Κλείνοντας μάλιστα είπε πως «έστω και αργά όλα και όλοι αποκαλύπτονται» και πως τα «αγνά» της κίνητρα είναι «για τα παιδιά μας».
Οι περιπτώσεις λοιπόν των Κοκοτσάκη και Αυγερινού φανερώνουν ένα μοτίβο. Αυτοί που βρέθηκαν στον κύκλο της Καρυστιανού αποχωρούν καταγγέλλοντας συγκεντρωτισμό, ομάδες επιρροής και παράκεντρα εξουσίας ενώ η ίδια απαντά πως αυτοί που φεύγουν αποτελούν μέρος ενός σχεδίου διάλυσης του κόμματος από το σύστημα διαπλοκής που την πολεμάει.
Ερωτήματα
Και ακριβώς σε αυτό το σημείο ανακύπτουν τρία πολύ σοβαρά ερωτήματα που αφορούν την ίδια τη Μαρία Καρυστιανού ως πολιτική αρχηγό που φιλοδοξεί να κυβερνήσει τη χώρα.
Αν ο Βασίλης Κοκοτσάκης και ο Θανάσης Αυγερινός ήταν κομμάτι ενός σχεδίου διάλυσης του κόμματος εκ των έσω τότε γιατί τους επέλεξε να αποτελέσουν την βιτρίνα του κόμματος; Δεύτερον η διαδικασία ενσωμάτωσης των συγκεκριμένων στελεχών από το… σύστημα διαπλοκής (;) που την πολεμάει ξεκίνησε πριν ή μετά την ανακοίνωση του κόμματος; Και τρίτον ποιο είναι αυτό το σύστημα διαπλοκής που θέλει την διάλυση του κόμματος της;
Και αυτό γιατί είτε η Μαρία Καρυστιανού δεν κάνει για πολιτική αρχηγός, είτε γιατί ακολουθεί τις πλέον απεχθείς παλαιοκομματικές στρατηγικές δολοφονίας χαρακτήρα των εσωκομματικών της αντιπάλων. Η κυρία Καρυστιανού οφείλει να δώσει απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα τα οποία συζητιούνται ανοιχτά πλέον μεταξύ των μελών του κόμματος που βλέπουν τη μια διαγραφή να διαδέχεται την άλλη και πάντα να ακολουθείται από τις ίδιες καταγγελίες και κατηγορίες.
Άλλωστε, είναι γνωστό πως η κατάσταση στο εσωτερικό του κόμματος δεν είναι καλή. Μέσα σε δυο μήνες, το κόμμα γίνεται πρώτη είδηση για τις διαγραφές, τις αποχωρήσεις και τα εσωτερικά μαχαιρώματα και όχι για την εξωστρέφεια και τη δημοκρατική οργάνωση που ευαγγελιζόταν.
Οι περιοδείες που υποσχόταν η ηγεσία έχουν μπει στον πάγο, οι υποσχέσεις για δημοκρατική συγκρότηση από τα κάτω μείναν στα λόγια, ενώ η ίδια φαίνεται να χάνει την αίγλη που είχε ως πρωταγωνίστρια της μάχης για την αποκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
Αν μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση μένει να φανεί. Όμως ήδη ορισμένοι σπεύδουν να παρομοιάσουν την πολιτική της πορεία με αυτή του Στέφανου Κασσελάκη. Και ο τελευταίος υποσχόταν πως θα νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όμως λίγους μήνες μετά ξέμεινε από στελέχη (μετά από αποχωρήσεις και διαγραφές) και πλέον αναζητά το επόμενο βήμα του.
