Ο Δημήτρης Νατσιός, πρόεδρος του κόμματος Νίκη, συζητά με τον Βίκτωρα Μοντζέλλι στην εκπομπή Networking του Newsbeast
Με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις να παραμένουν ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της δημόσιας συζήτησης, ο πρόεδρος της Νίκης, Δημήτρης Νατσιός, επιλέγει μια ιδιαίτερα σκληρή ρητορική απέναντι στην Τουρκία, ζητώντας μια πιο αποφασιστική στάση από την ελληνική πολιτική ηγεσία.
Στη συνέντευξή του στην εκπομπή Networking του Newsbeast, αναφέρεται στην ανάγκη, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, να υπάρξει πολιτικός που θα εκφράσει μια θέση αντίστοιχη με το ιστορικό «Μολών λαβέ», ενώ σχολιάζει και την αντιπαράθεση Ισραήλ-Τουρκίας, δηλώνοντας ότι βλέπει τη σύγκρουση υπό το πρίσμα της λογικής «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος». «Μακάρι να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ Ισραήλ-Τουρκίας», σημειώνει.
Ο κύριος Νατσιός αναπτύσσει τις θέσεις του για τον ρόλο της εκκλησίας στη δημόσια ζωή, τη σχέση της με τα πολιτικά ζητήματα και τις αλλαγές που θεωρεί ότι επηρεάζουν τους παραδοσιακούς θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας. «Αν ο άνθρωπος αυτός έχει αυτό το κύρος, απολαμβάνει αυτή την εκτίμηση από ανθρώπους και μπορεί να τους επηρεάσει, ας το κάνει», απαντάει στο ερώτημα εάν ένας ιεράρχης μπορεί να κατευθύνει πολιτικά το ποίμνιο.
Απαντά επίσης για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Μαρία Καρυστιανού, ξεκαθαρίζοντας τη θέση του κόμματός του και τη στρατηγική της αυτόνομης πορείας προς τις επόμενες εκλογές. Στη συζήτηση στα γραφεία του κόμματος, ο Δ. Νατσιός τοποθετείται στο ζήτημα του δημογραφικού προβλήματος, παρουσιάζοντας τις προτάσεις του κόμματος της Νίκης για την οικονομική στήριξη των οικογενειών, ενώ αναφέρεται και στις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν χαμηλά ποσοστά για το κόμμα του, αμφισβητώντας τη σημασία τους ως αποτύπωση της πραγματικής κοινωνικής απήχησης.
Οι απόψεις που καταθέτει ο κύριος Νατσιός αποτυπώνουν τη συγκεκριμένη πολιτική του οπτική για τα εθνικά, κοινωνικά και θεσμικά ζητήματα, σε μια περίοδο όπου θέματα όπως η ασφάλεια, η ταυτότητα, η δημογραφική πορεία και η θέση της Ελλάδας στο διεθνές περιβάλλον βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Δείτε την εκπομπή Networking του Newsbeast
Ο Βίκτωρας Μοντζέλλι συζητά με τoν Δημήτρη Νατσιό
-Για τις δημοσκοπήσεις και τα χαμηλά ποσοστά που έχει η Νίκη: «Έχω την εντύπωση ότι το πιο ισχυρό όπλο χειραγώγησης της γνώμης του λαού, όπως είναι σήμερα οι δημοσκοπήσεις -και να σας θυμίσω ότι έχουμε παγκόσμιο ρεκόρ δημοσκοπήσεων- δεν θα το άφηνε απείραχτο η κυβέρνηση, το ελέγχει. Το ίδιο συμβαίνει και στην προεκλογική περίοδο την οποία διανύουμε. Στις προηγούμενες εκλογές, και στις βουλευτικές και στις ευρωεκλογές, μας παρουσίαζαν πολύ χαμηλά, κάτω από 2%, κάτω από 1%, γελοία ποσοστά. Φανταστείτε ότι δημοσκόπηση μιας εταιρείας μας έδωσε 0,3%. Έχω πει ότι πάντα κινούμαστε κάτω απ’ τα ραντάρ. Είμαι πολιτικός που γυρίζει στην Ελλάδα, επισκέφθηκα και το καλοκαίρι πολλά σημεία της πατρίδας. Έρχομαι σε επαφή με τον απλό κόσμο και άλλη είναι η εντύπωση που αποκομίζω. Η καλύτερη δημοσκόπηση είναι η κάλπη. Θα φανεί αυτό».
-Για πιθανή συνεργασία με την Μαρία Καρυστιανού: «Θέλω να είμαι ειλικρινής. Εγώ όταν παρουσιάστηκε η κ. Καρυστιανού και μπορεί να αποδειχθεί από τις δηλώσεις όλων των πολιτικών αρχηγών, ποτέ δεν χρησιμοποίησα αρνητική γλώσσα για να τη χαρακτηρίσω. Σεβόμενος, έτσι είναι και ο χαρακτήρας μου, την παρουσία της. Με στεναχώρησε πάρα πολύ, όταν σε μία ερώτηση που της επέβαλε ένας δημοσιογράφος σε κάποια συνέντευξη, κατέταξε και τη Νίκη στα κόμματα τα οποία ευθύνονται για την καταστροφή της πατρίδας. Αυτό με ενόχλησε, όχι μόνο εμένα αλλά και όλη τη Νίκη. Εμείς έχουμε τρία χρόνια παρουσία. Τριάντα πέντε χρόνια ήμουν δάσκαλος, δεν ήμουν καταστροφέας της πατρίδας. Ίσα ίσα προσπαθούσα μέσα στην τάξη να αναστήσω παιδιά με ισχυρά πνευματικά αντισώματα, το ζητούμενο της παιδείας μας. Από εκεί και πέρα, εμείς αδιαφορούμε πλήρως. Όπως έστρωσε ο καθείς, έτσι κοιμάται. Εμείς θα συνεχίσουμε αυτόνομοι, απτόητοι, με δυναμισμό την πορεία μας προς τις εκλογές».
-Υπάρχει ένα οργανωμένο σχέδιο να χτυπηθούν αξιακοί θεσμοί της ελληνικής κοινωνίας; «Εγώ θα περιγράψω το τι συμβαίνει. Υπήρχε κανένας λόγος να έρθει στη Βουλή ο ψευτογάμος των ομοφυλοφίλων, όταν το σύμφωνο συμβίωσης που ψήφισε η κυβέρνηση του Τσίπρα κάλυπτε τα πάντα; Ό,τι έχει σχέση με νομικές διεργασίες και τα συναφή; Όχι. Γιατί έγινε; Ξέρετε πόσα τέτοια ζευγάρια έκαναν χρήση του νόμου. Περίπου 300. Δηλαδή, για μία ολόκληρη εβδομάδα απασχολήθηκε η Βουλή των Ελλήνων με ένα θέμα το οποίο αφορούσε 300 ζευγάρια; Δεν μιλάω για σχέδιο. Υπάρχει στον αέρα, ίπταται θα έλεγα, η τάση να αμβλυνθούν σε κάθε λαό, όχι μόνο στον ελληνικό. Όλα αυτά τα οποία λέγονται ταυτοτικά στοιχεία και περιφρουρούν πνευματικά τους λαούς, γι’ αυτό υπάρχει σήμερα ένα ταυτοτικό κίνημα. Άλλοι κάνουν λόγο για “επάνοδο της ακροδεξιάς”, δεν τα πιστεύω αυτά. Κάθε λαός ξέρει πού θέλει να επιστρέψει».
-Ποιες είναι οι προτάσεις της Νίκης για το δημογραφικό πρόβλημα; «Αύξηση του επιδόματος γέννας στα 6.000 ευρώ και παραπάνω, αν υπάρχει περιθώριο. Δεύτερον, ξέρετε πόσο είναι σήμερα το επίδομα παιδιού; Σε μια οικογένεια με 27.000 ευρώ εισόδημα τον χρόνο και με δύο παιδιά, πόσα λεφτά δίνει το ελληνικό κράτος; 28 ευρώ τον μήνα, ένα κουλούρι την ημέρα. Είναι δυνατόν μια χώρα η οποία βρίσκεται σε καθεστώς δημογραφικής κατάρρευσης με πολύ δυσοίωνο μέλλον σε αυτόν τον τομέα, να δίνει, που δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα, είναι πολύπλοκο το θέμα της δημογραφικής μας κατάρρευσης, να δίνει 28 ευρώ τον μήνα. 200 ευρώ τον μήνα -και παραπάνω, 300 ευρώ θα έλεγα- για ένα παιδί. Μια οικογένεια με τρία παιδιά, τρίτεκνος είμαι. Να παίρνει 300 ευρώ τον μήνα μπορούν να βρεθούν τα χρήματα αυτά, τα έχουμε κοστολογήσει. Φανταστείτε να παίρνει 900 ευρώ τον μήνα, τουλάχιστον θα μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο. Συζητούσα με ένα ζευγάρι και του ζητάνε στην περιοχή του Πειραιά, 800 ευρώ ενοίκιο, και έχει δύο παιδιά. Αν έδινε το κράτος 600 ευρώ για τα δύο παιδιά ή αν κάνει ένα παιδί, θα έχει κίνητρο να κάνει και τρίτο παιδί, θα μπορούσε τουλάχιστον να πληρώσει τα ενοίκια και να ζήσει με τους μισθούς. Να επανέλθει η τιμητική σύνταξη της μητέρας».
-Έχετε την αίσθηση ότι η νέα γενιά απομακρύνεται από την εκκλησία; «Έχω εντελώς διαφορετική άποψη. Πηγαίνω στο Άγιον Όρος. Στο Άγιον Όρος δεν μπορούν να πάνε εύκολα ηλικιωμένοι, όχι ότι δεν πηγαίνουν καθόλου, απλά είναι δύσκολο. Αν πάτε, θα δείτε “τα ποτάμια της ζωής”, έτσι ονομάζουν τους νέους. Δεν σας κάνει εντύπωση ότι στα νέα παιδιά σήμερα αρέσουν τα πανηγύρια; Στα πανηγύρια δεν χορεύουν μοντέρνα μουσική αλλά τα παραδοσιακά και τα πρόσωπά τους λάμπουν. Το πανηγύρι είναι άμεσα συνδεδεμένο με γιορτή της εκκλησίας. Το πανηγύρι δεν γίνεται ξαφνικά. Αυτό σημαίνει ότι κάτω από τα μπάζα που έχουν πέσει σιγοκαίει η λαχτάρα να επανέλθουν και οι νέοι στην παράδοση, να γευτούν, να μυροβλίσει πάλι η παράδοσή μας και να αρωματιστούν και τα παιδιά μας και όχι μόνο αυτό, αλλά και την εκκλησία και την πατρίδα που δυστυχώς την ταυτίζουν με το άθλιο κράτος».
-Ένας ιεράρχης έχει δικαίωμα να τοποθετείται σε πολιτικά ζητήματα και ουσιαστικά με τον τρόπο του να κατευθύνει την ψήφο; «Έχει δικαίωμα κάθε Έλληνας πολίτης, εφόσον του δίνουμε το δικαίωμα να ψηφίζει, βεβαίως να παίρνει θέση. Μου είπατε για ταύτιση. Είπα το εξής στη Βουλή: Καλούμε και την ιεραρχία, την εκκλησία της Ελλάδος να πάρει θέση για αυτό που προβάλλεται μέσα στα δημοτικά σχολεία, στα σχολικά βιβλία – είχα δείξει και τις εικόνες αυτές με τις οικογένειες που έχουν δύο γυναίκες ή δύο άνδρες. Στείλαμε και επιστολή στην εκκλησία της Ελλάδος, αυτό δεν είναι ταύτιση είναι πολιτική κίνηση. Να διδάσκουμε σε 7χρονα παιδιά ότι υπάρχει οικογένεια με δύο άντρες; Συγγνώμη, αλλά αυτό θα είναι ανισορροπία, παράνοια. Μιλάνε σε άνθρωπο που ήταν πάντα με παιδιά. Να κάτσω εγώ απέναντι σε 7χρονα αθώα παιδιά και να πω: “Ξέρετε παιδιά, υπάρχουν και οικογένειες με δύο άντρες και δύο γυναίκες, πέρασαν μέσα σχολικά βιβλία”. Αναφορικά με το αν έχει δικαίωμα ένας ιεράρχης να επηρεάσει, θα απαντήσω ότι, αν ο άνθρωπος αυτός έχει αυτό το κύρος, απολαμβάνει αυτή την εκτίμηση από ανθρώπους και μπορεί να τους επηρεάσει, ας το κάνει. Βεβαίως, κανείς από ό,τι ξέρω, ουδέποτε, δεν έχω ακούσει κανέναν να λέει απροκάλυπτα σε ποίμνιο, όχι κατ’ ιδίαν, “θα πάτε να ψηφίσετε το τάδε κόμμα”».
-Η χώρα νιώθει μια μόνιμη απειλή από την Τουρκία. Τι διαφορετικό θα κάνατε εσείς απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα; «Οι άνθρωποι είναι και δειλοί μερικές φορές και για να διατηρήσουν τα όποια προνόμια έχουν, το ότι έχουν κερδίσει από παλαιότερα, είναι ικανοί να ξεπουλήσουν τα πάντα. Έλεγε ένας αρχαίος, ο Δημοσθένης ρήτορας: “Πόλεμος ένδοξος, ειρήνης αισχράς αιρετώτερος”, δηλαδή αν είναι να ξεφτιλιστείς, είναι καλύτερα πολεμήσεις. Και έτσι και αυτό ήταν πάντοτε ο ελληνικός λόγος. Το ελληνικό έθνος εκ της ιστορίας του και της παρουσίας του, προαιώνια παρουσία πάνω σε αυτά τα χώματα, είναι υποχρεωμένο πάντοτε να αμύνεται. Σε οποιαδήποτε επίθεση, Τούρκος λέγεται, Ιταλός λέγεται, Γερμανός λέγεται. Στα Ρούπελ γιατί πολέμησε ο Ελληνισμός; Του ήρθαν σιδηρόφρακτες μεραρχίες, ανίκητες μέχρι εκείνη την ώρα, και βρέθηκαν πέντε τρελοί τύπου Κολοκοτρώνη, οι οποίοι αντιστάθηκαν, ξέροντας ότι στο τέλος θα διαβούν οι Μήδοι, όπως λέει και ο ποιητής. Ο Ελληνισμός πρέπει να μείνει. Θέλει δεν θέλει. Είναι αυτή η ιστορία μας. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια επί εποχής Μητσοτάκη, ακολουθείται η καταστρεπτική πολιτική του κατευνασμού. Αυτό με τρομάζει εμένα: το να δείχνεις στους Τούρκους μια αγέρωχη στάση και να προβάλλεις την ιστορία είναι το σωστό. Να βρεθεί ένας πολιτικός, επιτέλους -να εδώ χρειάζεται η ιστορία- και να πει αυτό που έλεγε ο ελληνισμός: “Μολών λαβέ”, τίποτα άλλο. Ας πει κάτι να σταθεί και ο λαός περήφανος. Ποια ήταν η αντίδραση χθες του κυρίου Δένδια και του κυρίου Γεραπετρίτη; Θα προσφύγουμε στους διεθνείς οργανισμούς. “Τρέμει η φτέρνα των Τούρκων”, λέμε στο χωριό μου. Δώστε του μία απάντηση αγέρωχη!
-Η θέση της Νίκης για τη στρατηγική συμμαχία που έχει αναπτύξει η Ελλάδα με το Ισραήλ: «Θα πω το κοινότοπο: “Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος”. Δεν ξέρω πού θα οδηγηθεί αυτή η σύγκρουση στο πεδίο της Συρίας, όταν υπάρχει αυτή η έριδα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Ίσως ακούγεται κάπως απλοϊκό, αλλά μακάρι να ξεσπάσει ένας πόλεμος -το λένε όλοι οι Έλληνες αυτό- μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Το Ισραήλ είναι μια ισχυρή δύναμη δοκιμασμένη στα πεδία των μαχών, η Τουρκία μεγαλώνει και μεγεθύνει τις δυνατότητές της. Η ιστορία αποδεικνύει ότι ποτέ δεν πολέμησε με μια οργανωμένη πολεμική μηχανή και θα το δούμε αυτό. Δεν είμαστε κατά».
