Εσχάτως η επικαιρότητα κατακλύζεται από μια ομοβροντία πυρών από κυβερνητικά στελέχη που βγαίνουν δημοσίως το ένα μετά το άλλο και χτυπούν τον Αντώνη Σαμαρά.
Το σήμα της νέας συγκρουσιακής γραμμής της κυβέρνησης απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό είχε φροντίσει να δώσει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, την περασμένη Κυριακή κατά τη συνέντευξη Τύπου του στο Βελλίδειο, κατηγορώντας τον κ. Σαμαρά, ότι «διαθέτει αρκετή τεχνογνωσία στο πώς να κάνει κακό στην παράταξη» και προκαλώντας εντέλει το άμεσο απαντητικό του χτύπημα, στο οποίο ο πρώην πρωθυπουργός κατέληγε ότι «δεν είναι αυτή η παράταξη κύριε Μητσοτάκη. Αυτό είναι το κόμμα Μητσοτάκη».
Η αποστροφή Καραμανλή
Αλλά μία μέρα νωρίτερα -το περασμένο Σάββατο- λίγοι πρόσεξαν μία αποστροφή του έτερου πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.
Ο κ. Καραμανλής, ο οποίος δεν θα πήγαινε βέβαια στην ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη το Σάββατο στο Βελλίδειο, μένοντας πιστός στην επιλογή του να απουσιάζει από κάθε εκδήλωση που έχει κεντρικό πρωταγωνιστή τον νυν πρωθυπουργό (βλ. Συνέδριο ΝΔ, ΔΕΘ, street party στη Ρηγίλλης κλπ.) και επιβεβαιώνοντας έτσι το αγεφύρωτο χάσμα που τον χωρίζει από τον κ. Μητσοτάκη, μίλησε την ίδια μέρα σε εκδήλωση του Δήμου Ξάνθης προς τιμήν του παλαίμαχου διεθνή ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού (και φίλου του) Αντώνη Αντωνιάδη, με αφορμή την έκδοση βιβλίου για τον τελευταίο και για τον Μίμη Δομάζο.
Μιλώντας για τον Δομάζο και τον Αντωνιάδη, ο Κ. Καραμανλής θέλησε να κάνει και την εξής επισήμανση: «Για λόγους ιστορικούς αλλά και παραδειγματισμού δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε ένα σκοτεινό γεγονός. Αυτούς τους κορυφαίους διάλεξε μια μικρόνοη και διχαστική διοίκηση να διώξει το 1977 από τον Παναθηναϊκό, γράφοντας δυστυχώς μια από τις μελανώτερες σελίδες της ιστορίας του. Ευτυχώς που δύο χρόνια αργότερα, ο ιστορικός Πρόεδρος Γιώργος Βαρδινογιάννης, ο καπετάνιος, αποκατέστησε την αδικία και επανάφερε Δομάζο και Αντωνιάδη δικαιωμένους και τιμώμενους στον φυσικό τους χώρο».
Έμμεσο καμπανάκι για τη διαγραφή Σαμαρά
Η αναφορά αυτή που για λόγους «παραδειγματισμού» θέλησε ο πρώην πρωθυπουργός να κάνει, διασταλτικά ερμηνεύεται στο «γαλάζιο» παρασκήνιο ως ένα νέο έμμεσο καμπανάκι του κ. Καραμανλή προς τον Κυρ. Μητσοτάκη για την απόφασή του να διαγράψει τον Αντώνη Σαμαρά. Άλλωστε ο Κ. Καραμανλής έχει και ρητά ταχθεί στο παρελθόν κατά της «κυριολεκτικής» διαγραφής του Αντ. Σαμαρά, αλλά και κατά της «μεταφορικής» δικής του διαγραφής.
Η στάση Μητσοτάκη
Ο ίδιος ο Κυρ. Μητσοτάκης βέβαια, επέμεινε και κατά τη συνέντευξη Τύπου στο Βελλίδειο, στην απόφαση του να διαγράψει τον κ. Σαμαρά, λέγοντας ότι «αναγκάστηκε» να το κάνει, με την αιτιολόγηση ότι «αυτά τα οποία ειπώθηκαν ήταν πάρα πολύ βαριά» και ότι «εξακολουθούν να λέγονται και μετά τη διαγραφή».
Για τον, δε, κ. Καραμανλή, ο πρωθυπουργός απέφυγε να αφήσει οποιαδήποτε αιχμή, συνεχίζοντας την τακτική να επιχειρεί να διαχωρίσει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, ειδικά σε μία στιγμή που επιλέγει να κλιμακώσει την επιθετική του στάση προς τον κ. Σαμαρά.
Περιορίστηκε έτσι να υποστηρίξει ότι «με τον κ. Καραμανλή έχουμε καλή προσωπική σχέση», επιλέγοντας να κάνει ότι δεν βλέπει το μεταξύ τους βαθύ ρήγμα και λέγοντας ότι «τον σέβομαι και τον τιμώ, όπως τιμώ όλους τους αρχηγούς της Νέας Δημοκρατίας, πρώην πρωθυπουργούς».
Επιθέσεις
Την επομένη, τη σκυτάλη πήραν πρωθυπουργικοί συνεργάτες και σειρά κυβερνητικών στελεχών, εξαπολύοντας αλλεπάλληλες επιθέσεις κατά του Αντ. Σαμαρά.
Η μάχη χαρακωμάτων βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη στο εσωτερικό της «γαλάζιας» παράταξης και από την πλευρά του Κυρ. Μητσοτάκη έχει έναν εμφανή στόχο: Να περιχαρακώσει το δικό του ακροατήριο, επιχειρώντας να φρενάρει τις διαρροές ψηφοφόρων του προς το υπό διαμόρφωση κόμμα Σαμαρά.
Έχει όμως και ένα ρίσκο: Να αποξενώσει εντελώς το κομμάτι εκείνο της παραδοσιακής ΝΔ που αισθάνεται αυτή τη στιγμή εξαιρετικά αποκομμένο από τη σημερινή ΝΔ του Κυρ. Μητσοτάκη και το οποίο εκφράζεται από την κριτική του κ. Σαμαρά. Και βέβαια και από αυτήν του κ. Καραμανλή, ο οποίος εμμένει σταθερά στις απόψεις του και τις εκφράζει όποτε κρίνει ο ίδιος και πάντοτε με τον δικό του τρόπο.
