Η ψυχική δύναμη αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές ενδείξεις ενός ισορροπημένου ανθρώπου και ένα από τα πολύτιμα «όπλα» που μπορεί να έχει κάποιος στην καθημερινή του ζωή. Μάλιστα, στην σήμερον ημέρα με τους ταχύτατους ρυθμούς ζωής και την υπερπληροφόρηση, η ικανότητα ενός ανθρώπου να διατηρήσει την ψυχική του ηρεμία ανεξαρτήτως των εξωτερικών ερεθισμάτων, μπορεί να είναι αυτό που κάνει την διαφορά, τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική του ζωή.
Παρακάτω, σας παρουσιάζουμε 8 από τις πιο βασικές συνήθειες που οι άνθρωποι που εμφανίζουν υψηλό δείκτη ψυχικής δύναμης , τείνουν να έχουν και το πως αυτές μπορεί να επηρεάσουν και να σε «εξοπλίσουν» στις δύσκολες στιγμές της καθημερινότητας.
1. Παίρνεις μια παύση πριν απαντήσεις
Οι άνθρωποι με ισχυρή ψυχική ανθεκτικότητα δεν αντιδρούν παρορμητικά. Δεν απαντούν άμεσα, ακόμα και όταν προκληθούν από το συνομιλητή τους. Φροντίζουν να πάρουν μερικά δευτερόλεπτα σιωπής προτού εκφέρουν λόγο.
Αυτή η μικρή παύση λειτουργεί προστατευτικά για το νευρικό σύστημα, περιορίζοντας την έκκριση κορτιζόλης και επιτρέποντας καθαρότερη σκέψη. Επιπλέον, υποδηλώνει αυτοσεβασμό: τα λόγια τους είναι αρκετά σημαντικά ώστε να ειπωθούν με προσοχή.
Σε περιβάλλοντα υψηλής πίεσης, όπως ο επαγγελματικός χώρος, η σιωπηλή αυτοκυριαρχία γίνεται συχνά δείκτης ηγετικής ικανότητας.
2. Δείχνεις στον εαυτό πόσο ευγνώμων είσαι
Έρευνα του 2022 έδειξε ότι η καθημερινή εξάσκηση ευγνωμοσύνης οδήγησε σε αξιοσημείωτη αύξηση της ακαδημαϊκής ανθεκτικότητας σε φοιτητές που συμμετείχαν στην πειραματική ομάδα.
Μάλιστα, η καταγραφή αυτών των στιγμών δημιουργεί εσωτερική «δεξαμενή» αισιοδοξίας στην οποία μπορεί κανείς να στραφεί όταν οι συνθήκες το απαιτούν.
3. Θέτεις όρια με ήρεμο αλλά σίγουρο τρόπο
Οι ψυχικά δυνατοί άνθρωποι γνωρίζουν το πότε να αρνηθούν και το κάνουν χωρίς υπερβολές ή ενοχές. Αντί για μακροσκελείς εξηγήσεις με απολογητικό ύφος, χρησιμοποιούν απλές, ευγενικές διατυπώσεις που μεταφέρουν με σαφήνεια τη στάση τους, χωρίς να προσβάλλουν το συνομιλητή τους. Για παράδειγμα, αν ένας φίλος σου ζήτησε να βρεθείτε σε μια μέρα που δεν σε βολεύει μπορείς να πεις: «Αυτή την εβδομάδα είμαι πλήρως απασχολημένος, αλλά σε ευχαριστώ που με σκέφτηκες.»
Η διατήρηση τέτοιων ορίων επιτρέπει τη συγκέντρωση σε προτεραιότητες και προστατεύει από την εξάντληση. Παράλληλα, ενισχύει την εκτίμηση των άλλων, καθώς προβάλλεται η εικόνα ενός ανθρώπου που εκτιμά και ελέγχει συνειδητά τον χρόνο και την ενέργειά του.
4. Εστιάζεις σε μία δραστηριότητα κάθε φορά και δεν αναλώνεσαι σε πολλές
Παρά την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι το «multasking» σήμερα είναι απαραίτητο προσόν, η νευροεπιστήμη δείχνει ότι κατακερματίζει την προσοχή και αυξάνει τα ποσοστά σφάλματος. ά.
Η ψυχολόγος Angela Duckworth έχει επισημάνει ότι η «επιμονή προς μακροπρόθεσμους στόχους» είναι ουσιώδες θεμέλιο της ψυχικής ανθεκτικότητας. Η εστίαση σε ένα καθήκον, χωρίς αποσπάσεις, οδηγεί σε σταδιακή, συσσωρευτική πρόοδο που χτίζει αυτοπεποίθηση και εσωτερική συνοχή.
5. Αντιμετωπίζεις τη δυσφορία ως πολύτιμο εργαλείο μάθησης
Οι ανθρωποι με ισχυρή ψυχική βάση επιδιώκουν ελεγχόμενες προκλήσεις (παρουσιάσεις μπροστά σε μεγάλα πλήθη, ατομικά ταξίδια, νέες δραστηριότητες ή δύσκολες συζητήσεις με κοντινά πρόσωπα ή στην δουλεία) που τους βγάζουν από το λεγόμενο «comfort zone» τους, χωρίς να προκαλούν υπερφόρτωση του νευρικού συστήματος τους.
Η ψυχολόγος Susan David εξηγεί: «Η δυσφορία είναι το αντίτιμο για μια ζωή με νόημα.» Μάλιστα, ονομάζοντας συνειδητά το συναίσθημα («αυτό είναι άγχος», «αυτό είναι αβεβαιότητα»), ενεργοποιείται ο προμετωπιαίος φλοιός και περιορίζεται η αντίδραση του αμυγδαλοειδούς πυρήνα, επιτρέποντας πιο λογική επεξεργασία της κατάστασης.
6. Κάνεις ουσιαστικό εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό σου
Οι ανθεκτικοί άνθρωποι αναπτύσσουν έναν ήρεμο, ρεαλιστικό και ενδυναμωτικό εσωτερικό διάλογο , ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές τους. Όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως αναμενόταν, δεν ρωτούν «Γιατί σε μένα;», αλλά «Τι μπορώ να μάθω από αυτό;».
Αυτό το νοητικό πλαίσιο μετατρέπει τις αποτυχίες σε δεδομένα, όχι σε τελεσίδικες ετυμηγορίες.
Ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που προέρχεται από την αθλητική ψυχολογία είναι η χρήση δεύτερου προσώπου στις εσωτερικές διατυπώσεις, όπως: «Το έχεις ξαναπεράσει αυτό ,μπορείς και τώρα.» Η απόσταση αυτή διευκολύνει την αποδοχή και, με τον καιρό, οδηγεί σε μια αλλαγή στάσης, στην οποία το «εσύ» μετατρέπεται σταδιακά στο «εγώ».
